41  தீராத நோய்கள் முற்றிலும் நீங்க ஓத வேண்டிய பதிகம்

6.99 திருப்புகலூர் – திருத்தாண்டகம்௿
திருச்சிற்றம்பலம்

எண்ணுகேன் என்சொல்லி எண்ணு கேனோ௿
எம்பெருமான் திருவடியே எண்ணி னல்லாற்௿
கண்ணிலேன் மற்றோர் களைக ணில்லேன்௿
கழலடியே கைதொழுது காணி னல்லால்௿
ஒண்ணுளே ஒன்பது வாசல் வைத்தாய்௿
ஒக்க அடைக்கும்போ துணர மாட்டேன்௿
புண்ணியா உன்னடிக்கே போது கின்றேன்௿
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே. 6.99.1

அங்கமே பூண்டாய் அனலா டினாய்௿
ஆதிரையாய் ஆல்நிழலாய் ஆனே றூர்ந்தாய்௿
பங்கமொன் றில்லாத படர்ச டையினாய்௿
பாம்பொடு திங்கள் பகைதீர்த் தாண்டாய்௿
சங்கையொன் றின்றியே தேவர் வேண்டச்௿
சமுத்திரத்தின் நஞ்சுண்டு சாவா மூவாச்௿
சிங்கமே உன்னடிக்கே போது கின்றேன்௿
திருப்புகலூர் மேவிய தேவ தேவே. 6.99.2

பையரவக் கச்சையாய் பால்வெண் ணீற்றாய்௿
பளிக்குக் குழையினாய் பண்ணார் இன்சொல்௿
மைவிரவு கண்ணாளைப் பாகங் கொண்டாய்௿
மான்மறிகை யேந்தினாய் வஞ்சக் கள்வர்௿
ஐவரையும் என்மேற் றரவ றுத்தாய்௿
அவர்வேண்டுங் காரியமிங் காவ தில்லை௿
பொய்யுரையா துன்னடிக்கே போது கின்றேன்௿
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே. 6.99.3

தெருளாதார் மூவெயிலுந் தீயில் வேவச்௿
சிலைவளைத்துச் செங்கணையாற் செற்ற தேவே௿
மருளாதார் தம்மனத்தில் வாட்டந் தீர்ப்பாய்௿
மருந்தாய்ப் பிணிதீர்ப்பாய் வானோர்க் கென்றும்௿
அருளாகி ஆதியாய் வேத மாகி௿
அலர்மேலான் நீர்மேலான் ஆய்ந்துங் காணாப்௿
பொருளாவாய் உன்னடிக்கே போது கின்றேன்௿
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே. 6.99.4

நீரேறு செஞ்சடைமேல் நிலாவெண் டிங்கள்௿
நீங்காமை வைத்துகந்த நீதி யானே௿
பாரேறு படுதலையிற் பலிகொள் வானே௿
பண்டனங்கற் காய்ந்தானே பாவ நாசா௿
காரேறு முகிலனைய கண்டத் தானே௿
கருங்கைக் களிற்றுரிவை கதறப் போர்த்த௿
போரேறே உன்னடிக்கே போது கின்றேன்௿
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே. 6.99.5

விரிசடையாய் வேதியனே வேத கீதா௿
விரிபொழில்சூழ் வெண்காட்டாய் மீயச் சூராய்௿
திரிபுரங்க ளெரிசெய்த தேவ தேவே௿
திருவாரூர்த் திருமூலத் தான மேயாய்௿
மருவினியார் மனத்துளாய் மாகா ளத்தாய்௿
வலஞ்சுழியாய் மாமறைக்காட் டெந்தா யென்றும்௿
புரிசடையாய் உன்னடிக்கே போது கின்றேன்௿
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே. 6.99.6

தேவார்ந்த தேவனைத் தேவ ரெல்லாந்௿
திருவடிமேல் அலரிட்டுத் தேடி நின்று௿
நாவார்ந்த மறைபாடி நட்ட மாடி௿
நான்முகனும் இந்திரனும் மாலும் போற்றக்௿
காவார்ந்த பொழிற்சோலைக் கானப் பேராய்௿
கழுக்குன்றத் துச்சியாய் கடவு ளேநின்௿
பூவார்ந்த பொன்னடிக்கே போது கின்றேன்௿
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே. 6.99.7

நெய்யாடி நின்மலனே நீல கண்டா௿
நிறைவுடையாய் மறைவல்லாய் நீதி யானே௿
மையாடு கண்மடவாள் பாகத் தானே௿
மான்றோ லுடையாய் மகிழ்ந்து நின்றாய்௿
கொய்யாடு கூவிளங் கொன்றை மாலை௿
கொண்டடியேன் நானிட்டுக் கூறி நின்று௿
பொய்யாத சேவடிக்கே போது கின்றேன்௿
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே. 6.99.8

துன்னஞ்சேர் கோவணத்தாய் தூய நீற்றாய்௿
துதைந்திலங்கு வெண்மழுவாள் கையி லேந்தித்௿
தன்னணையுந் தண்மதியும் பாம்பும் நீருஞ்௿
சடைமுடிமேல் வைத்துகந்த தன்மை யானே௿
அன்ன நடைமடவாள் பாகத் தானே௿
அக்காரம் பூண்டானே ஆதி யானே௿
பொன்னங் கழலடிக்கே போது கின்றேன்௿
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே. 6.99.9

ஒருவனையு மல்லா துணரா துள்ளம்௿
உணர்ச்சித் தடுமாற்றத் துள்ளே நின்ற௿
இருவரையும் மூவரையும் என்மே லேவி௿
இல்லாத தரவறுத்தாய்க் கில்லேன் ஏலக்௿
கருவரை சூழ்கானல் இலங்கை வேந்தன்௿
கடுந்தேர்மீ தோடாமைக் காலாற் செற்ற௿
பொருவரையாய் உன்னடிக்கே போது கின்றேன்௿
பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே. 6.99.10

திருச்சிற்றம்பலம்

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.