ஸ்ரீ ஸௌந்தர்ய லஹரி (சு.42 முதல் சு.103 வரை)

இனிவரும் ஐம்பத்தொன்பது சுலோகங்கள் ஸௌந்தர்ய லஹரீ – ஸ்ரீ சங்கராசாரியார் அருளியது.

ஸௌந்தர்ய லஹரி (சு.42 முதல் சு.103 வரை)

1.      கிரீட வர்ணனை

ஸகல வச்யம், ஜலரோக நிவாரணம்

தைர் மாணிக்யத்வம் ககனமணிபி: ஸாந்த்டிதம்

கிரீடம் தே ஹைமம் ஹிமகிரிஸுதே கீர்த்தயதி ய:

ஸ நீடேயச்சாயா ச்சுரண ஶலம் சந்த்ர ஶகலம்

னு: ஶௌனாஸீரம் கிமிதி ந நிபத்னாதி திஷணாம்                            42

இமயமலையின் பெண்ணே ! மாணிக்கங்களாக உன் சேவையின் பொருட்டு உருவடைந்துள்ள பன்னிரண்டு ஆதித்தியர்களால் நெருக்கமாக இழைக்கப்பட்ட உன்னுடைய தங்கக் கிரீடத்தை எவன் வர்ணிக்கப் புகுகிறானோ அவன் கிரீடகோளத்தில் உள்ள மாணிக்கங்களின் காந்தியால் விசித்திரவர்ணம் உள்ளதாகத் தோன்றும் சந்திரகலையை இந்திரனுடைய வில் என்ற கருத்தை வர்ணனையில் எப்படிப் புருத்தாமல் இருக்க முடியும் ?

 

The twelve Aadithyaas are : (1) Dhaatr (2) Mitra (3) Aryaman (4)Rudra (5) Varuna (6) Surya (7) Bhaga (8) Vivasvat (9) Pusan (10) Savitr (11) Tvastr (12) Vishnu

 

2.      கேச வர்ணனை

ஸர்வ ஜயம்

துனோது த்வாந்தம் நஸ் துலித லிதேந்தீவர வனம்

ன ஸ்நிக்த ஶ்லக்ஷ்ணம் சிகுர நிகுரும்ம் தவ ஶிவே

தீயம் ஸௌரப்யம் ஸஹஜ முபலப்தும் ஸுமநஸோ

வசந்த்யஸ்மின் மன்யே வலமதன வாடீ விடபினாம்                              43

பரமசிவ பத்தினியே ! மலர்ந்த கறுநெய்தல் காடுபோல் பிரகாசிப்பதாகவும், அடர்ந்தும் வழவழப்பாகவும், மெதுவாகவும் உள்ளதுமான உன்னுடைய கேச பாரம் எங்களுடைய அக இருளை போக்கடிக்கட்டும். அதில் உள்ள இயற்கையான வாசனையை அடைய விரும்பி இந்திரனுடைய நந்தவனத்தில் உள்ள மரங்களின் புஷ்பங்கள் அந்தக் கேசபாரத்தில் வசிக்கின்றன என்று நினைக்கிறேன்.

 

‘சம்காசோ புந்நாக ஸௌகந்திகலஸத்கசா’ என்ற ஸ்ரீலலிதா ஸஹஸ்ர நாமத்திற்குப் பொருள் கூறும்போது பாஸ்கரராயர் “புஷ்பங்களின் வாசனையை விட்த் தேவியின் கூந்தலுக்கு இயற்கையாகவே அதிக வாசனை இருப்பதால் அப்புஷ்பங்கள் வெறும் அலங்காரத்திற்காக மட்டும் தரிக்கப் பட்டதாகக் கூறுகிறார். தேவி சூடிக்கொண்டதால் புஷ்பங்களுக்குப் பெருமை.

 

3.      வகிட்டின் வர்ணனை

ஸர்வரோக நிவிருத்தி

தனோது க்ஷேமம் நஸ்தவ வன ஸௌந்ர்ய லஹரீ

பரீவாஹஸ்ரோத: ஸரணிரிவ ஸீமந்த ஸரணி:

வஹந்தீ ஸிந்தூரம் ப்ரலகரீ பார திமிர

த்வஷாம் ப்ருந்தைர் ந்தீக்ருதமிவ நவீனார்க்க கிரணம்                   44

உன்னுடைய முகத்தின் அழகுவெள்ளத்தின் பெருக்கானது, வழிந்தோடும் வாய்க்கால் மாதிரி தோன்றுவதும் பலம் மிகுந்த கேச பாரத்தின் இருளாகிய சத்துருக் கூட்டத்தால் சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட உதய சூரியனுடைய ஒளி போன்ற குங்குமத்தை தரிப்பதும் ஆகிய வகிட்டின் ரேகை எங்களுக்கு க்ஷேமத்தை அளிக்கட்டும்.

இந்த சுலோகத்தில் வரும் ஸௌந்தர்யலஹரி என்னும் சொல்லே இந்த நூலுக்குப் பெயராக வைக்கப் பட்டுள்ளது.

 

உதயசூரியனுடைய ஒளி போன்ற சிந்துரப்பொட்டு:

உதிக்கின்ற செங்கதிருச்சித் திலக முணர்வுடையோர்

மதிக்கின்ற மாணிக்கம் மாதுளம் போது மலர்க்கமலை

துதிக்கின்ற மின்கொடிக் குங்கும தோயமென்ன

விதிக்கின்ற மேனி அபிராமி யென்றன் விழுத்துணையே – அபிராமியந்தாதி 1

 

4.      முன் நெற்றி மயிர் வர்ணனை

லக்ஷ்மீ கடாக்ஷம், வாக்குப் பலிதம்

அராலை: ஸ்வபாவ்யா லிகல ஸஶ் ரீபி ரலகை:

பரீதம் தே வக்த்ரம் பரிஹஸதி பங்கேருஹ ருசிம்

ரஸ்மேரே யஸ்மின் ஶனருசி கிஞ்ஜல்க ருசிரே

ஸுந்தௌ மாத்யந்தி ஸ்மரஹன சக்ஷுர் மதுலிஹ:                       45

புன்சிரிப்பால் சற்று மலர்ந்தாற்போன்றதும், பல்வரிசையாகிற கேசரங்களுடன் பிரகாசிப்பதும் நல்மணமும் உள்ளதும் ஆகிய எந்த முக கமலத்தில் மன்மதனை எரித்த சிவனுடைய கண்களாகிய தேன்வண்டுகள் மயங்குகின்றனவோ அப்படிப்பட்ட உன்னுடைய முகம் இயற்கையாகவே சுருட்டையானதும் சிறு வண்டுகள் சஞ்சரிப்பது போன்ற சோபையைக் கொண்டதுமான முன்நெற்றி மயிர்களால் சூழப்பெற்று தாமரையின் அழகை பரிகசிப்பது போல் இருக்கிறது.

 

5.      பாதிச் சந்திரன் போன்ற நெற்றியின் வர்ணனை

புத்திரப்ராப்தி

லலாடம் லாவண்ய த்யுதி விமல மாபாதி தவ யத்

த்வதீயம் தன்மன்யே மகுட டிதம் சந்த்ரசகலம்

விபர்யாஸ ந்யாஸா துபயமபி ஸம்பூய ச மித:

ஸுதாலேபஸ்யூதி: பரிணமதி ராகா ஹிமகர:                                          46

வெண்ணிலவு போன்ற அழகுடன் உன்னுடைய எந்த நெற்றியானது பிரகாசிக்கிறதோ அதை கிரீடத்தில் சூடிக்கொண்டிருப்பதன் இரண்டாவது பாகமாகிய சந்திரகலையோ என்று எண்ணுகிறேன். இரண்டும் திருப்பிப் பொருத்தப் பட்டால் ஒன்றுக்கொன்று நன்றாகச் சேர்ந்து அமிருதம் ஒழுகும் பூர்ணிமைச் சந்திரனாக பரிணமிக்கும்.

 

அம்பாளுடைய நெற்றிக் கிரீடத்தில் இருக்கும் பாதிச் சந்திரனைப் பூர்ணமாக்கும் மற்றொரு பாதிபோல் வலைந்தும் அழகாகவும் உள்ளது என்று நெற்றி வர்ணிக்கப் படுகிறது.

அஷ்டமீ சந்த்ர விப்ராஜ தளிக ஸ்த்தல சோபிதாயை நம:” அரைவட்ட வடிவமான அஷ்டமிச் சந்திரன் போல் விளங்கும் நெற்றியைக் கொண்டவளுக்கு நமஸ்காரம்.

6.      புருவங்களின் அழகு

எல்லாக் காரியங்களிலும் ஜயம்

ப்ருவௌ புக்னே கிஞ்சித்புவன ங் வ்யஸநிநி

த்வதீயே நேத்ராப்யாம் மதுகர ருசிப்யாம் த்ருத குணம்

னுர் மன்யே ஸவ்யேதரகர க்ருஹீதம் ரதிபதே:

ப்ரகோஷ்ட்டே முஷ்டௌ ச ஸ்தயதி நிகூடாந்தரமுமே                      47
உமாதேவியே ! உலகபயத்தைப் போக்குவதில் ஊக்கம் உள்ளவளே ! சற்று வளைந்த உன்னுடைய புருவங்கள் வண்டுகள் போல் பிரகாசிக்கின்ற கண்களால் நாண் பூட்டியதாகவும், இடதுகையால் பிடிக்கப் பட்டு முழங்கையாலும் விரல் முஷ்டியாலும் மறைக்கப் பட்டதால் மத்தியபாகம் தெரியாததாகவும் உள்ள மன்மதனுடைய வில் என்று எண்ணுகிறேன்.

 

7.      கண்களின் அழகு

நவக்கிரஹ தோஷ நிவிருத்தி

அஹ: ஸூதே ஸவ்யம் தவ நயன மார்க்காத்மகதயா

த்ரியாமாம் வாமம் தே ஸ்ருஜதி ரஜனீ நாயகதயா

த்ருதீயா த்ருஷ்டிர் லித ஹேமாம்புஜ – ருசி:

ஸமாத்தே ஸந்த்யாம் திவஸ நிஶயோ ரந்தரசரீம்                              48

உன்னுடைய வலது கண் சூரியவடிவு ஆனதால் பகலை உண்டாக்குகிறது. உன்னுடைய இடது கண் சந்திரவடிவு ஆனதால் இரவை உண்டாக்குகிறது. உன்னுடைய மூன்றாவது கண் சிறிது மலர்ந்த பொற்றாமரையைப் போல் விரகாசிப்பதால் பகலுக்கும் இரவுக்கும் நடுவில் உள்ள ஸந்தியா காலத்தை உண்டாக்குகிறது.

 

8.      எட்டு விதமான கண்ணோட்டம்

ஸர்வ ஜயம், நிதி தர்சனம்

விஶாலா கல்யாணீ ஸ்புட ருசி ரயோத்யா குவலயை:

க்ருபாதாராதாரா கிமபி மதுரா(அ)(அ)போக வதிகா

அவந்தீ த்ருஷ்டிஸ்தே ஹுநர விஸ்தார விஜயா

த்ருவம் தத்தந்நாம வ்யவஹரண யோக்யா விஜயதே                           49

உன்னுடைய கண்ணோட்டம் விசாலமாகவும் மங்களகரமாகவும் மலர்ந்து பிரகாசிப்பதாகவும், கருநெய்தல்களால் வெல்லமுடியாத அழகு வாய்ந்ததாகவும் கருணைப் பெருக்கிற்கு ஆதாரமாகவும் வர்ணிக்க முடியாத இனிமையுடன் கூடியதாகவும், ஆழங்காண முடியாததாகவும், ரக்ஷிப்பதாகவும், பல நகரங்களில் அதன் வெற்றியின் சீர்மை விளங்குவதாகவும், அதனால் அந்த நகரங்களின் பெயர்களால் குறிப்பிடத் தக்கதாகவும் நிச்சயம் அனைத்தையும் வெல்லுவதாக விளங்குகிறது.

 

எட்டு விதமான த்ருஷ்டி:

  1. விசாலா என்பது உள்ளாக மலர்ந்த பார்வை
  2. கல்யாணீ ஆச்சரியத்தைக் காட்டுவது
  3. அயோத்யா காமத்தை உண்டாக்குவது
  4. தாரா ஆலஸ்யத்தைக் காட்டுவது
  5. மதுரா ஸஞ்சலமானது
  6. போகவதீ பிரியத்தோடு கூடியது
  7. அவந்தீ மயங்கியது
  8. விஜயா பாதி மூடினது

9.      மூன்றாவது கண்

தூரதர்சனம், வைசூரி நோய் நிவாரணம்

கவீனாம் ஸந்ர்ப்ப ஸ்தக மகரந்தைக ரஸிகம்

கடாக்ஷ வ்யாக்ஷேப ப்ரமர கலபௌ கர்ணயுலம்

அமுஞ்சந்தௌ த்ருஷ்ட்வா தவ நவரஸாஸ்வா தரலௌ

அஸூயா ஸம்ஸர்க்கா தலிக நயனம் கிஞ்சிருணம்                           50

கவிகளுடைய பாடல்களாகிய பூங்கொத்தின் மகரந்தத்தைப் பருகுவதிலேயே முக்கியமாக ஆசை வைத்த உன்னுடைய இரண்டு காதுகளையும் விடாமல் இருக்கும் நவரஸங்களையும் அநுபவிக்க ஆசைகொண்ட குட்டி வண்டுகள் போன்ற கடைக்கண்களை பார்த்து பொறாமையினால் உன்னுடைய நெற்றிக் கண்ணானது சிறிது சிவந்திருக்கிறதுபோலும்.

51   தேவியின் பார்வையில் எட்டு ரஸங்கள்

ஸர்வஜன வச்யம்

ஶிவே ச்ருங்காரார்த்ரா ததிதரஜனே குத்ஸனபரா

சரோஷா ங்காயாம் கிரிஶசரிதே விஸ்மயவதீ

ஹராஹுப்யோ பீதா ஸரஸிருஹ ஸௌபாக்யஜனனீ

ஸகீஷு ஸ்மேரா தே மயி ஜனனி த்ருஷ்டி: ஸகருணா               51

தாயே ! சிவனிடத்தில் உன்னுடைய பார்வை காதலின் கசிவு உள்ளதாகவும் அவரைத் தவிர மற்றவர்களிடத்தில் அருவருப்புடையதகவும் கங்கா தேவியிடம் கோபத்துடன் கூடியதாகவும் சிவனுடைய லீலைகளில் வியப்புடையதாகவும் சிவன் அணியும் பாம்புகளிடம் பயம் உடையதாகவும் தாமரையின் அழகுக்கும் அழகு செய்வது போல் சற்றுச் சிவந்திருப்பதால் வீரரஸம் உடையதாகவும் தோழிகளிடத்தில் ஹாஸ்ய ரஸம் உடையதாகவும் என்னிடம் கருணையுடன் கூடியதாகவும் விளங்குகிறது.

 

 

52   மன்மத பாணங்களைப் போன்ற கண்கள்

காமஜயம், காது, கண்களின் ரோக நிவாரணம்

கதே கர்ணாப்யாம் ருத இவ பக்ஷ்மாணி தததீ

புராம் பேத்துஶ் சித்தப்ரஶம ரஸ வித்ராவண பலே

இமே நேத்ரே கோத்ராரபதி குலோத்தம்ஸ கலிகே

தவாகர்ணாக்ருஷ்ட ஸ்மரஶர விலாஸம் கலயத்:                                    52

மலையரசனான இமவானுடைய குலக்கொழுந்தே ! உன்னுடைய இக்கண்கள் இரண்டும் காதுகள் வரை நீண்டிருப்பதாலும், பாணங்களில் கட்டிய இறகுகளைப் போன்ற இமை மயிர்களை தரிக்கும் காரணத்தாலும் முப்புரம் எரித்த சிவபெருமானுடைய மனத்தின் சாந்தி ரஸத்தைக் கலைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டு காதுவரை இழுக்கப்பட்ட மன்மதபாணத்தின் திறமையை நடித்துக் காட்டுகின்றன.

 

இவ்விதம் தேவியினுடைய கண்ணழகைத் தியானம் செய்வதால் இருதயத்தில் உள்ள காமச் சிக்கல் அறுபட்டு ஒழியும்.

 


53   மும்மூர்த்திகளைச் சிருஷ்டிக்கும் முக்குணங்களைப் படைத்த கண்கள்

தேவி பிரத்யக்ஷம், ஸகல லோக வச்யம்

விக்த த்ரைவர்ண்யம் வ்யதிகரித லீலாஞ்ஜனதயா

விபாதி த்வந்நேத்ர த்ரிதய மி மீஶானயிதே

புன: ஸ்ரஷ்டும் தேவான் த்ருஹிண ஹரி ருத்ரானு ப்ரதான்

ரஜ: ஸத்வம் பிப்ரத் தம இதி குணானாம் த்ரயமிவ                                 53

பரமசிவனுடைய அன்பிற்கு உரியவளே! அழகுக்காக இட்டுக் கொள்ளப் பட்ட மையினால் மூன்று வர்ணங்களை இன்னும் தெளிவாகப் பிரித்துக் காட்டும் இந்த உன்னுடைய கண்கள் மூன்றும் பிரளயகாலத்தில் உன்னிடம் ஒடுங்கிய பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்திரன் என்ற தேவர்களை மறுபடியும் தோற்றுவிப்பதற்கு ரஜோகுணம், ஸத்துவகுணம், தமோகுணம் என்ற மூன்று குணங்களையும் தரித்துக் கொண்டாற்போல் விளங்குகிறது.

 

54   மூன்று புண்ணிய நதிகளைப் போன்ற கண் ரேகைகள்

ஸர்வ பாப நிவ்ருத்தி, உபஸ்தரோக நிவாரணம்

பவிர்த்ரீ கர்த்தும் ந: பஶுபதி பராதீன ஹ்ருதய

யாமித்ரைர் நேத்ரை ரருண வல ஶ்யாம ருசிபி:

: ஶோணோ ங்கா தபன தனயேதி த்ருவமமும்

த்ரயாணாம் தீர்த்தானா முபநயஸி ஸம்பேத மநம்                             54

பசுபதிக்கு ஆதீனமான உள்ளம் படைத்தவளே ! தயைக்குக் கூட்டாளிகளும் சிவப்பு, வெளுப்பு, கறுப்பு என்ற வர்ணங்களைக் கொண்டவைகளுமான உனது கண்களால் மேற்கு நோக்கிச் செல்வதும் சிவந்ததுமான சோணபத்ரா  என்ற ஆறு, வெளுப்பான கங்கை, சூரியபுத்திரியாகவும் கறுப்பு வர்ணம் கொண்டதாகவும் விளங்கும் யமுனை என்ற மூன்று புண்ணிய நதிகளின் ஸங்கமமாகிய பாவத்தையெல்லாம் போக்கும் இக்கூட்டுறவை உன்னைக் காணும்எங்களை புனிதமாக்குவதற்காக ஏற்படுத்தியிருக்கிறாய் என்பது நிச்சயம்.

 

 

55   கண்கள் முடாமல் இருக்கும் காரணம்

ரக்ஷிக்கும் சக்தி; அண்டரோக நிவாரணம்

நிமேஷான் மேஷாப்யாம் ப்ரளய முயம் யாதீதீ

தவேத்யாஹு: ஸந்தோ ரணிர ராஜன்யதனயே

த்வதுன்மேஷாஜ்ஜாதம் ஜகதித மஶேஷம் ப்ரளயத:

பரித்ராதும் ஶங்கே பரிஹ்ருத நிமேஷாஸ் தவ த்ருஶ:              55

பர்வதராஜ குமாரியே உன்னுடைய கண்கள் மூடுவதாலும் திறப்பதாலும் உலகம் பிரலத்தையும் சிருஷ்டியையும் அடைகிறது என்று சான்றோர் கூறுகின்றனர். உனது கண்கள் திறப்பதால் உண்டான இந்த உலகம் முழுவதையும் பிரளயத்திலிருந்து அழியாமல் காப்பதற்காக உன்னுடைய கண்கள் மூடுதல் இல்லாமல் இருக்கின்றன என்று நான் ஊகிக்கிறேன்.

 

தேவதைகள் கண்கொட்டுவதில்லை. பரதேவதை இயற்கையாகவே கண்கொட்டாமல் இருந்தபோதிலும் அது உலக ரக்ஷணத்துக்காக என்று இங்கே உபசரித்துக் கூறப்படுகிறது.

56   அழகில் மீன்களையும், நீலோத்பவத்தையும் வெல்லும் கண்கள்

பந்தவிமோசனம், நேத்ரதோஷ நிவாரணம்

தவாபர்ணே கர்ணே ஜபநயன பைஶுன்ய சகிதா

நிலீயந்தே தோயே நியத மநிமேஷா: ஶபரிகா:

இயஞ் ச ஸ்ரீர் பத்தச்ச புடகவாடம் குவலயம்

ஜஹாதி ப்ரத்யூஷே நிஶி ச விகடய்ய ப்ரவிஶதி                                       56

யாருக்கும் கடன் படாததால்அபருணாஎனப் பெயர்பெற்றவளே ! உன்னுடைய காதில் மெதுவாக ஓதுவதுபோல் கண்கள் காணப்படுவதால் தங்களைப் பற்றிக் கோள்சொல்வதாக அச்சம் அடைந்து பெண்மீன்கள் கண்களைமூடாமல் பார்த்துக் கொண்டே நீரில் மறைந்து கொண்டிருக்கின்றன என்பது நிச்சயம். இந்த கண்ணின் அழகாகிய தேவதையும் காலையில் இதழ்கள் மூடிக்கொள்வதால் கதவு சாத்தப் பட்டது போன்ற கருநெய்தல் பூவை விட்டுவிடுவதுபோலும் இரவில் அதைத் திறந்து கொண்டு மீண்டும் புகுவது போலும் தோன்றுகிறது.

மீன்களைப்போன்ற கண்ணழகு படைத்த மூர்த்தி விசேஷம் மதுரையில் உள்ளது. ஆகையால் அங்கே மீனாக்ஷி கோவிலில் பொற்றாமரைக் குளத்தில் மீன்கள் வாழ்வதில்லை எனக் கூறுவர்.

அபர்ணே : (1) பக்தர்களிடம் கடன்படாமல் இருப்பவள்; (2) அம்பாள் பார்வதியாகத் தவம் செய்தபோது (பர்ணம்) இலையைக்கூடச் சாப்பிடாமல் இருந்ததால், ‘அபர்ணா”

57   எங்கும் சமமாகப் பிரகாசிக்கும் நிலவு போன்ற கடாக்ஷம்

ஸகல ஸௌபாக்கியம்

த்ருஶா த்ராகீயஸ்வா லித நீலோத்பல ருசா

வீயாம்ஸம் தீனம் ஸ்நபய க்ருபயா மாமபி ஶிவே

அநேனாயம் ன்யோ வதி ந ச தே ஹானி-ரியதா

வனே வா ஹர்ம்யே வா ஸமகர நிபாதோ ஹிமகர:                                57

 

மங்களஸ்வரூபியே ! தீர்க்கமானதும் சற்று மலர்ந்த கருநெய்தல்போல் பிரகாசிப்பதுமான உன் பார்வையால் உனக்கு வெகு தூரத்தில் இருக்கும் ஏழையாகிய என்னையும் கூட கருணையால் நீராட்டி வை. அதனால் இவன் செல்வ வானானாக ஆகிவிடுவான். இதனால் உனக்கு ஒரு நஷ்டமும் இல்லை. சந்திரன் காட்டிலாயினும் நாட்டிலாயினும் நாட்டிலுள்ள மாளிகையிலாயினும் தன் கிரணங்களைச் சமமாகவே பொழிகிறான், அதனால் சந்திரனுக்கு என்ன நஷ்டம் ?

58   மன்மதபாணம் போன்ற கடைக்கண் பார்வை

காமஜயம், ஸகலரோக நிவிருத்தி

அராலம் தே பாலீயுல மராஜன்யதனயே

ந கேஷா மாத்தே குஸுமஶர கோண்ட குதுகம்

திரஶ்சீனோ யத்ர ஶ்ரவணபத முல்லங்க்ய விலஸன்

அபாங் வ்யாஸங்கோ திசதி ஶரஸந்தாதிஷணாம்                       58

 

பர்வதராஜகுமாரியே ! உன்னுடைய வளைந்த காதுக்கும் கண்ணுக்கும் இடையே உள்ள பிரதேசம் இரண்டும் புஷ்ப பாணனான மன்மதனுடைய வில் என்ற நம்பிக்கையை யாருக்குத்தான் உண்டாக்காது ? அந்தப் பிரதேசத்தில் குறுக்காகச் செல்லுகின்ற கடைக்கண் பார்வை காது வழியாக ஊடுருவிப் பாய்வதாய் விளங்கிக்கொண்டு பாணம் தொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்ற தோற்றத்தை உண்டாக்குகிறது.

 

தனந்தரும் கல்வி தருமொரு நாளுந் தளர்வறியா

மனம்தரும் தெய்வ வடிவும் தரும் நெஞ்சில் வஞ்சமில்லா

இனம்தரும் நல்லன வெல்லாம் தரும்அன்ப ரென்பவர்க்கே

கனம்தரும் பூங்குழ லாளபிராமி கடைக் கண்களே- அபிராமியந்தாதி 69

 

59    மன்மதனுடைய ரதம் போன்ற முகம்

ஸர்வஜன வச்யம்

ஸ்புரத்ண்டாபோக ப்ரதிபலித தாடங்க யுளம்

சதுஶ்சக்ரம் மன்யே தவமுகமிம் மன்மதரதம்

யமாருஹ்ய த்ருஹ்யத் யவனிரத மர்க்கேந்து சரணம்

மஹாவீரோ மார: ப்ரமதபதயே ஸஜ்ஜிதவதே                                           59

 

கண்ணாடிபோல் பிரகாசிக்கிற கன்னப்பிரதேசத்தில் பிரதிபலிக்கின்ற இரண்டு தாடங்கங்களுடன் கூடின உன்னுடைய இந்த முகமானது நாலு சக்கரங்களுடன் கூடின மன்மதனின் தேர் என்று கருதுகிறேன். அதில் ஏறிக்கொண்டு மன்மதன் மஹாவீரனாக விளங்குபவனாய் சூரிய, சந்திரர்களைச் சக்கரங்களாகக் கொண்ட பூமியாகிய தேரில் போருக்குச் செல்லும் பிரமத கணங்களுக்கு அதிபதியான பரமேசுவரனையே வஞ்சிக்க எண்ணி எதிர்க்கிறான்.

60   மதுரமான சொல்லோசை

வாக்குப்பலிதம், ஊமையையும் பேசவைப்பது

ஸரஸ்வத்யா: ஸூக்தீ ரம்ருத லஹரீ கௌஶலஹரீ

பிந்த்யா: ஶர்வாணி ஶ்ரவண சுலுகாப்யா மவிரலம்

சமத்கார ஶ்லாகாசலித ஶிரஸ: குண்ணோ

ஜணத்காரைஸ் தாரை: ப்ரதிவசன மாசஷ்ட இவதே                               60

 

பரமசிவபத்தினியே ! அமுதப்பெருக்கின் இனிமையைத் தனதாக்கிக்கொண்ட உன்னுடைய சொல்லமுதத்தை காதுகளாக்ய பாத்திரங்களால் இடைவிடாது பருகுபவரும் அப்பேச்சின் திறமையைப் போற்றும் வகையில் தலையை அசைப்பவருமான ஸரஸ்வதீதேவியினுடைய காதணிகள் ‘ஜணத்’, ‘ஜணத்’ என்ற உயர்ந்த ஒலியால் ‘ஆம், ஆம்’ என்று ஆமோதிப்பை சொல்லுவனபோல் தோன்றுகின்றன.

 

61   மூக்குத்தி முத்தின் அழகு

மனோஜயம், லக்ஷ்மீகடாக்ஷம்

அஸௌ நாஸாவம்ஶஸ் துஹிநகிரிவம்ச த்வஜபடி

த்வதீயோ நேதீய பலது பல மஸ்மாக முசிதம்

பஹத்யந்தர் முக்தா: ஶிஶிரகர நிஶ்வாஸ லிதம்

ஸம்ருத்த்யா யத்தாஸாம் ஹிரபி ச முக்தாமணிர:                          61

 

ஹிமவானுடைய குலமாகிய கொம்பில் பறக்கும் கொடிபோன்றவளே ! உன்னிடைய இந்த மூங்கில்தண்டு போன்ற மூக்கு எங்களுக்குப் பொருத்தமானதும் விரைவில் கைகூடுவதுமாகிய நற்பயனை அளிக்கட்டும். அந்த மூக்காகிய மூங்கில்தண்டு உள்ளே முத்துக்களை வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது போலும். அவ்வாறு முத்துக்கள் நிறைந்திருப்பதால்தான் வெளியிலேயும் சந்திரநாடி பாயும் இடதுநாசியின் வழியே வெளிவரும் மூச்சுக் காற்றினால் கொண்டுவரப்பட்ட சிறந்த முத்தை அணிந்துகொண்டிருக்கிறது போலும்.

 

62   உதடுகளின் அழகு

நல்ல நித்திரை

ப்ரக்ருத்யா(அ)(அ)ரக்தாயாஸ் தவ ஸுதி ந்தச்சருசே:

ப்ரவக்ஷ்யே ஸாத்ருஶ்யம் ஜனயது பலம் வித்ருமலதா

பிம்ம் தத்பிம் ப்ரதிபலன ராகா தருணிதம்

துலா மத்யாரோடும் கதமிவ விலஜ்ஜேத கலயா                                       62

 

அழகிய பற்களைக் கொண்டவளே ! இயற்கையாகவே சிவந்திருக்கிற உன்னுடைய உதடுகளின் அழகுக்கு உபமானம் சொல்லுகிறேன். பவழக்கொடி பழத்தை உண்டாக்கட்டும். கோவைப்பழமோ என்றால் தேவியின் உதடுகளைப் போல் இருக்கவேண்டும் என்று அச்சிவப்பைத் தன்னிடம் பிரதிபலிக்கச் செய்துகொண்டதால் சிவப்பாக இருப்பதால் சமத்துவத்தை சிறிதளவுகூட அடைய முயன்றாலும் எப்படித்தான் வெட்கப்படாமல் இருக்கும் ?

 

 

 

63   புன்சிரிப்பின் அழகு

ஸர்வஜன ஸம்மோஹனம்

ஸ்மிதஜ்யோத்ஸ்னாஜாலம் தவ வன சந்த்ரஸ்ய பிதாம்

சகோராணா மாஸீ திரஸதயா சஞ்சு ஜடிமா

அதஸ்தே ஶீதாம்ஶோ ரம்ருதலஹரீ மாம்லருசய;
பிந்தி ஸ்வச்சந்தம் நிஶி நிஶி ப்ருஶம் காஞ்ஜிகதியா                                    63

 

உன்னுடைய முகமாகிய சந்திரனின் புன்சிரிப்பாகிய அமுதம்போன்ற நிலவுக்கற்றையை பருகும் சகோரபக்ஷிகளுக்கு அதன் அளவு கடந்த தித்திப்பால் அலகு, உணர்ச்சி இழந்ததாக ஆகிவிட்டது. அதனால் அவை புளிப்பில் ஆசைகொண்டு குளிர்ந்த கிரணம் கொண்ட சந்திரனின் நிலவாகிய அமுதப்பெருக்கை புளித்தகஞ்சி என்றெண்ணி வேண்டியவரை இரவுதோறும் நிறைய பருகுகின்றன.

 

64   நாவின் வர்ணனை

ஸரஸ்வதி கடாக்ஷம்

அவிஶ்ராந்தம் பத்யுர் குண கதாம்ரேனஜபா

ஜபாபுஷ்பச்சாயா தவ ஜனனி ஜிஹ்வா ஜயதி ஸா

தக்ராஸீநாயா: ஸ்படிகத்ருஷ ச்சச்சவி மயீ

ஸரஸ்வத்யா மூர்த்தி: பரிணமதி மாணிக்யவபுஷா                               64

 

தாயே ! உன்னுடைய பிரசித்தமான நாக்கு இடைவிடாமல் பதியாகிய பரமசிவனுடைய பல குணங்களை விளக்கும் கதைகளைப் பேசுவதையே ஜபமாகக் கொண்டு செம்பருத்திப் புஷ்பம் போல் சிவந்து சிறப்புடன் விளங்குகிறது.  அந்நாக்கின் நுனியில் இருக்கும் ஸரஸ்வதியினுடைய படிகம் போன்ற தெளிவான காந்தியுடன் கூடிய வடிவம் மாணிக்கம்போல்; சிவந்த வடிவமாக மாறுதல் அடைகிறது 

 

 

 

 

65   தேவியின் தாம்பூல மஹிமை

வெற்றி, வாக்விலாஸம்

ரணே ஜித்வா தைத்யா னபஹ்ருத ஶிரஸ்த்ரை: கவஶிபி:

நிவ்ருத்தைஶ் சண்டாம்ஶ த்ரிபுரஹர நிர்மால்ய விமுகை:

விஶாகேந்த்ரோபேந்த்ரை: ஶஶிவிஶ கர்ப்பூரஶகலா

விலீயந்தே மாதஸ்தவ வன தாம்பூல கலா                                           65

தாயே ! போரில் அசுரர்களை வென்று திரும்பியவர்களும் தலைப்பாகையை நீக்கியவர்களும் கவசம் பூண்டவர்களும் சண்டிகேசுவரனுடைய பாகமாகிய பரமசிவ நிர்மால்யத்தில் நோக்கம் இல்லாதவர்களுமான தேவஸேனாபதியான ஸுப்ரஹ்மண்யர், தேவர்களின் அரசனான இந்திரன், உபேந்திரனாகிய விஷ்ணு ஆகியோரால் சந்திரனைப்போல் வெண்மையான பச்சைக் கற்பூரத்தூளுடன் கூடிய உன்னுடைய வாயில் மெல்லப்பட்ட தாம்பூலக் கவளங்கள் விழுங்கப் படுகின்றன.

 

அம்பாளிடம் தேவாஸுர யுத்தத்தில் வெற்றிச் செய்தியைச் சொல்ல யுத்தத்தில் இருந்து நேராகக் கவசம் தலைப்பாகைகளுடன் வந்ததால் தலைப்பாகையை மட்டும் கழற்றிவிட்டு நமஸ்கரித்தனர். விஶாகேந்த்ரோபேந்த்ரை: ஸ்கந்தர், இந்திரன், விஷ்ணு ஆகிய எல்லோருமே தேவியின் புத்திரர்கள்தாம்.

66   தேவியின்குரல் வீணையினும் இனியது

இன்சொல், ஸங்கீத ஞானம்

விபஞ்ச்யா காயந்தீ விவி மபதானம் பஶுபதேஸ்

த்வயாரப்தே வக்தும் சலித ஶிரஸா ஸாதுவசனே

தீயைர் மாதுர்யை ரபலபித தந்த்ரீ கலரவாம்

நிஜாம் வீணாம் வாணீ நிசுலயதி சோலேன நிப்ருதம்                           66

பசுபதியினுடைய பலவகைப்பட்ட லீலையை வீணையில் பாடுகின்ற ஸரஸ்வதீதேவீ உன்னால் தலையசைப்புடன் ஆமோதிக்கும் வார்த்தையானது சொல்வதற்கு ஆரம்பிக்கப்பட்டபோது அதனுடைய இனிமையால் வீணத்தந்திகளின் அழகிய ஒலி அவமதிப்புற்றதைக் கண்டு தன்னுடைய வீணையை உரையினால் வெளியில் தெரியாவண்ணம் மூடிவிடுகிறாள்.

 

கச்சபீ என்பது ஸரஸ்வதியின் வீணைக்குப் பெயர். கச்சபீ என்ற சிறந்த வீணை நாதத்தினும் இனிய மொழியாள் – லலிதா ஸஹஸ்ரநாமம்.

         

67   மோவாய்க்கட்டையின் சிறப்பு

தேவியின் ப்ரஸன்னம்

கராக்ரேண ஸ்ப்ருஷ்டம் துஹிநகிரிணா வத்ஸலதயா

கிரீஶேனோஸ்தம் முஹுரரபானாகுலதயா

கரக்ராஹ்யம் ஶம்போர் முகமுகுரவ்ருந்தம் கிரிஸுதே

கதங்காரம் ப்ரூமஸ் தவ ஶுபுக மௌபம்ய ரஹிதம்                             67

மலையரசன் பெண்ணே ! இமவானால் வாத்ஸல்யத்துடன் நுனிக்கையால் தொடப்பட்டதும் பரமசிவனால் அதரபானம் செய்யும் ஆவலுடன் அடிக்கடி உயர்த்தப்பட்டதும் பரமசிவனுடைய கையால் அங்ஙனம் தொடுதற்கு உரியதும் உவமையற்றதும் முகமாகிய கண்ணாடிக்குப் பிடிபோன்றதும் ஆகிய உன்னுடைய மோவாய்க்கட்டையை எப்படித்தான் வர்ணிப்போம்.

 

68   முகத்தாமரைக்குக் காம்பு போன்ற கழுத்து

ராஜவச்யம்

புஜாச்லேஷாந் நித்யம் புரமயிது : கண்டகவதீ

தவ க்ரீவா த்தே முககமலநால ஶ்ரியமியம்

ஸ்வத: ஶ்வேதா காலாரு பஹுல ஜம்பால மலினா

ம்ருணாலீ லாலித்யம் வஹதி யததோ ஹாரலதிகா                                68

உன்னுடைய இந்த கழுத்து முப்புரம் எரித்த பரமசிவனுடைய புஜங்களின் தழுவுதலால் எப்போதும் மயிர்க்குச்சால் முள்களுடன் கூடியிருப்பதால் முகத்தாமரைக்குக் காம்பு போன்ற பொலிவை அடைகிறது. அதற்கும் கீழுள்ள முத்துமாலை இயற்கையில் வெண்மையாயினும் கறுப்பான அகிலுடன் கூடிய சந்தனக்குழம்பினால் சேற்றில் அழுக்கடைந்த தாமரைக் கொடியின் பொலிவைக் கொண்டதாக இருக்கிறது.

 

 

69   கழுத்தில் பிரகாசிக்கும் மூன்று ரேகைகள்

ஸங்கீத ஞானம்

லே ரேகாஸ்திஸ்ரோ தி மக கீதைக நிபுணே

விவாஹ வ்யாநத்த ப்ரகுகுண ஸங்க்யா ப்ரதிபு

விராஜந்தே நானாவிதுர ராகாகர புவாம்

த்ரயாணாம் க்ராமாணாம் ஸ்திதி நியம ஸீமான இவ தே                    69

ஸங்கீத கதி, கமகம், கீதம் ஆகியவற்றில் ஒப்புயர்வற்ற திறமை வாய்ந்தவளே! உன்னுடைய கழுத்தில் உள்ள மூன்று பாக்கிய ரேகைகள் நன்றாய்க் கட்டப்பட்ட பல நூல்கள் கொண்ட சரட்டின் எண்ணிக்கையை ஞாபகப்படுத்துவது போலும். பலவிதமான இனிய ராகங்களுக்குத் தோற்றுவாயாக உள்ள ஷட்ஜம், மத்யமம், காந்தாரம் என்ற மூன்று தொகுதிகளுக்கும் இடத்தையும் எல்லையையும் பிரித்துக் காட்டுவது போலும் விளங்குகின்றன.

 

உத்தம ஸ்த்ரீகளுக்கும் புருஷர்களுக்கும் நெற்றி, கழுத்து, வயிறு ஆகிய மூன்றிடங்களில் மூன்று கோடுகள் இருக்கும் என்று ஸாமுத்ரிகா சாஸ்திடம் கூறுகிறது. “விவாஹ காலத்தில் மாங்கல்யதாரணத்திற்குப் பிறகு இடதுகையில் ஒரு ஸரமும், கழுத்தில் மூன்று ஸரமுமாகச் சரடு கட்டுவது சில தேசங்களில் வழக்கும்” என்று க்ருஹ்ய ஸூத்ரம் கூறுகிறது.

70   தாமரைக் கொடிகள் போன்ற நான்கு கைகள்

சிவாபராதத்துக்குச் சாந்தி

ம்ருணாலீ ம்ருத்வீனாம் தவ புஜலதானாம் சதஸ்ருணாம்

சதுர்ப்பி: ஸௌந்ர்யம் ஸரஸிஜவ: ஸ்தௌதி வனை:

நகேப்ய: ஸந்த்ரஸ்யன் ப்ரதம மதனா ந்தகரிபோ:

சதுர்ணாம் ஶீர்ஷாணாம் ஸம மய ஹஸ்தார்ப்பணதியா                70

தாமரைத் தண்டுபோல் மெதுவாய்த் துவளும் உன்னுடைய நான்கு கொடிபோன்ற கைகளின் அழகை தாமரையில் உதித்த பிரம்மா முதலில் தனது தலைகளில் ஒன்றைக் கிள்ளிவிட்ட காலகாலனான வரமசிவனுடைய நகங்களினின்று பயந்துகொண்டு ஸமகாலத்தில் நான்கு கைகளாலும் அபயம் அளிப்பாய் என்ற நோக்கத்துடன் நான்கு முகங்களாலும் துதிக்கிறார்.

71   கமலம்போல் சிவந்த கைநகங்களின் காந்தி

லக்ஷ்மீ கடாக்ஷம்

நகானா முத்யோதைர் நவநலின ராம் விஹஸதாம்

கராணாம் தே காந்திம் கதய கதயாம: கதமுமே

கயாசித்வா ஸாம்யம் ஜது கலயா ஹந்த கமலம்

தி க்ரீல்லக்ஷ்மீ சரண தல லாக்ஷா ரஸ சணம்                         71

உமா தேவியே ! நகங்களுடைய சிறந்த ஒளியினால் அன்றலர்ந்த தாமரையின் சிவப்பை ஏளனம் செய்கின்ற உன்னுடைய கரங்களின் காந்தியை எவ்வாறு வருணிப்போம் ? நீயே சொல். அது கஷ்டம். செந்தாமரை ஒருவேளை தன்னிடம் லீலை புரியும் லக்ஷ்மியின் திருவடியில் உள்ள செம்பஞ்சுக் குழம்புடன் சேர்த்தால் எப்படியோ சிறிதளவாவது ஒற்றுமையை அடையலாம்.

 

72   கணபதியும் ஸ்கந்தனும் பால் பருகும் நகில்கள்

தேவியருள் சுரத்தல், யக்ஷிணீவச்யம், இரவில் பயமின்மை

ஸமம் தேவி ஸ்கந் த்விபன பீதம் ஸ்தனயும்

தவேம் ந: கேம் ஹரது ஸததம் ப்ரஸ்னுத முகம்

தாலோக்யா ஶங்காகுலித ஹ்ருயோ ஹாஸஜனக:

ஸ்வகும்பௌ ஹேரம்: பரிம்ருஶதி ஹஸ்தேன ஜடிதி             72

பரதேவதையே ! பால் சுரக்கும் காம்புகளுடன் கூடியதாயும் ஸமகாலத்தில் ஸ்கந்தனும் யானைமுகத்தோனும் பால் குடிப்பதுமான இந்த உன்னுடைய நகில் இரண்டும் எங்களுடைய துன்பத்தை எப்போதும் போக்கடிக்கட்டும். அந்த நகிலை பார்த்து ஸந்தேகத்தால் கலங்கிய உள்ளமுடைய கணபதி அவசரமாக சிரிப்புண்டாகும்படி தன் தலையில் உள்ள கும்பங்களை இருக்கிறதா என்று தன் கையால் தடவிப் பார்த்துக் கொள்கிறார்.  

73   நகில்கள் அல்ல அவை ஞானாமிருத கலசங்கள்

பால் வளர்ச்சி, ஜீவன் முக்தி

அமூ தே வக்ஷோஜா வம்ருதரஸ மாணிக்ய குதுபௌ

ந ஸந்தேஹஸ்பந்தோபதி பதாகே மநஸி ந:

பிந்தௌ தௌ யஸ்மாவிதித வதூஸங் ரஸிகௌ

குமாராவத்யாபி த்விரன க்ரௌஞ்சலனௌ                               73

மலையரசின் வெற்றிக்கொடியே ! உன்னுடைய இந்த நகில்கள் அமிருதரஸம் நிறைந்த ரத்னகலசங்கள். எங்களுக்கு மனதில் அதைப்பற்றிச் சந்தேகம் கொஞ்சம் கூட இல்லை. ஏனென்றால் அவைகளை பருகின்ற யானை முகத்தோனும் க்ரௌஞ்சாசுரனைக் கொன்ற ஸுப்ரஹ்மண்யனும் ஸ்த்ரீஸங்க ரஸத்தை அறியாத குழந்தைகளாகவே இன்றைக்கும் இருக்கிறார்கள். 

 

74   மார்பில் விளங்கும் முத்துமாலை

நற்கீர்த்தி

வஹத்யம் ஸ்தம்பேரம னுஜ கும் ப்ரக்ருதிபி:

ஸமாரப்தாம் முக்தாமணிபி ரமலாம் ஹாரலதிகாம்

குசாபோகோ பிம்பாதர ருசிபி ரந்த: ஶலிதாம்

ப்ரதாப வ்யாமிஶ்ராம் புரமயிது: கீர்த்திமிவ தே                                               74

அம்மா ! உன்னுடைய நகில்களின் மத்தியப்பிரதேசம் கஜாசுரனுடைய கும்பத்தில் இருந்து உண்டான சிறந்த முத்துக்களால் ஆக்கப்பட்டதும், குற்றமற்றதும் கோவைப்பழம்போல் சிவந்த உதட்டின் காந்தியால் உள்புறம் விசித்திரமான வர்ணங்களோடு பிரகாசிப்பதாகவும், முப்புரம் அழித்த பரமசிவனுடைய பிரதாபத்தோடு கலந்த கீர்த்தியே மாலையாக வந்ததோ என்று விளங்குவதாகவும் உள்ள கொடிபோன்ற ஹாரத்தை தாங்குகிறது.

 

75   பால் வடிவில் பெருகுவது ஸரஸ்வதியின் பிரவாகம்

கவிபாடும் திறமை

தவ ஸ்தன்யம் மன்யே ரணிரகன்யே ஹ்ருயத:

பய: பாராவார: பரிவஹதி ஸாரஸ்வத மிவ

யாவத்யா த்தம் த்ரவிடஶிஶு ராஸ்வாத்ய தவ யத்

கவீனாம் ப்ரௌடானா மஜனி கமனீய: கவயிதா:                                                75

மலையரசன் பெண்ணே ! உன்னுடைய முலைப்பால் இருதயத்திலிருந்து உதித்த அமிருதப்பிரவாகம் போலும், வாக்தேவதையான ஸரஸ்வதியே அவ்வுருக்கொண்டு வந்தாற்போலும், பெருகிறது என்று கருதுகிறேன். ஏனென்றால் கருணை ததும்பும் உன்னால் அளிக்கப்பட்ட உன்னுடைய பாலை அருந்தி திராவிடக்குழந்தை தலைசிறந்த கவிகளுக்குள் மனதைக் கவரும் கவிஞனாக ஆகிவிட்டான் அன்றோ !

 

விந்தியமலைக்கு வடக்கே பஞ்ச கௌடர்கள்:

  1. காஷ்மீரில் ஸாரஸ்வதர்
  2. பஞ்சாபில் கான்யகுப்ஜர்
  3. வங்காளத்தில் முக்ய கௌடர்
  4. ஒரிஸ்ஸாவில் உத்கலர்
  5. நேபாளத்திலும் பீஹாரிலும் மைதிலர் (மிச்ரர் எனப்பட்டம் உள்ளவர்)

விந்தியமலைக்கு தெற்கே பஞ்ச திராவிடர்கள்:

  1. ஆந்திரர்
  2. கர்னாடகர்
  3. மஹாராஷ்டிரர்
  4. கூர்ஜரர்
  5. தமிழர் (முக்யத் திராவிடர்)

திரவிடசிசு என்பது யார் ? :

 

  1. ஸ்ரீ சங்கரருடைய பரமகுரு கௌடர், சங்கரர் த்ராவிடர். சங்கரர் சிறு குழந்தையாக இருக்கையில் ஒருசமயம் தாயும் தந்தையும் வீட்டில் இல்லாதபோது அழுதுகொண்டிருந்ததால் பார்வதியே வந்து பால் கொடுத்துத் தேற்றியதாக ஒரு வரலாறு உண்டு. ஆனால் சங்கரர் தன்னைப்பற்றியே “திராவிடக்குழந்தை தலைசிறந்த கவிகளுக்குள் மனதைக் கவரும் கவிஞனாக ஆகிவிட்டான்என்று கூறிக்கொள்வாரா என்பது சந்தேகம்.
  1. திரவிடசிசுஎன்றது திருஞானசம்பத்தரைக் குறிக்கும் என்று காமகோடி ஆசாரியரும் பிறரும் கூறுகின்றனர். பார்வதி அவருக்குப் பால் கொடுத்து மறைந்தபின் வாயில் பாலின் அடையாளத்தைப் பார்த்த தாய்தந்தையர் ‘யார் பால் கொடுத்தது’ என்று வினவ, “தோடுடைய செவியன்” என்று அவர் பாடிய வரலாறு இதற்கு ஆதாரம்.
  1. ஸௌந்தர்யலஹரியைத் தமிழில் பாடிய வரப்பிரஸாத்யான கவிராஜ பண்டிதரும், “வருண நன்குறு கவுணீயன் சிறுமதலை அம்புயல் பருகியேஎன்று பிராம்மண குலத்தில் கவுணிய அல்லது கௌண்டின்ய கோத்திரத்தில் பிறந்த ஞானசம்பந்தர் எனவே பொருள்கொண்டு பாடுகிறார்.

 

  1. Lakshmidhara, Kaivalyaasrama and others maintain that the reference is to the Samkara-Bhagaavatpada himself. The story according to Kaivalyaasrama is: Samkara’s father who was a pious devotee of the Devi, would never fail to visit the local temple every day and after bathing the Devi with milk and doing Puja, was in the habit of returning home with a small quantity of Nirmaalya milk with which the little child was fed every day. When he had to be temporarily absent from his village, he left instructions with his wife that the Puja should be performed by her as usual during his absence. She was carrying out her husband’s mandate, but as she had to keep aloof during her menstrual period, she directed her child, the infant Samkara, to go to the temple and perform Puja in her stead. The child, in his simplicity, was under the impression that the milk was intended to be drunkby the Devi and felt surprised that the Devi would not partake of it. When at the importunity of the child, the Devi drank all the milk, he burst into tears and called upon her to return to him the usual quantity intended for his use. The Devi, out of compassion, suckled the child, whereupon it burst into rhapsodies of praise and returned home singing songs which automatically came out of his mouth. Just then, the child’s father returned from his journey and greeted him with inexpressible joy. The Devi soon appeared to the father in a dream and prophesied a remarkable career for the child blessed by her breast-feeding.
  1. Another account is given in the Malayalam edition of Soundaryalahari by Kantiyur Mahadeva Sastrin, in his commentary on the forty-first stanza,i.e., the last of the Anandalahari He sys that the entire work was by a Siddha of the name of Dravida-sisu, who had it inscribed on the slope of Mount Kailasa and when Samkara-Bhagavatpada paid a visit to the Mount as a pilgrim and was reading the work, the Devi called the attention of the Siddha thereto and commanded him to wipe off the work as it contained profound secrets not to be revealed to mortals. Even before the Siddha carried out the said command, Samkara was able to commit to memory forty-one stanzas at random out of the hundred. Before he could memorize the rest, the entire work had been cleanly wiped out by the Siddha. On his return home, Samkara wrote out from memory the forty-one stanzas, which now farm the first part of the work and composed the other stanzas requisite to make up the one hundred. The difference in style and theme between the two parts is given as a reason for credence being attached to this story of the authorship of the work.
  1. Sri Jnanasambandha, a native os Sirkazhi, was when 3 years old, he was taken to the temple by his father Sivapaadahrudaya, who went to bathe in the water tank and left the child on the ghat. The child, in unfamiliar circumstance, soon began to cry calling out “Mother !, Fathar !’ . Touched by this, Lord Siva of the temple asked his pouse to take the child and feed him with her milk. The child was soon appeased and stood there with milk flowing out of his mouth. On noticing this, the father asked the chiled as to who had suckled him. Whereupon the child burst into a song in praise of Siva and became later in life one of the recognised bards of Tamil hymns (the others being Appar, Sundarar and Manikyavaasagar).
  1. Sri Jnaanasambandha is said to have flourished about twelve centuries ago and was hence possibly a contemporary of Samkara-Bhagavatpada. (or a possibility that Samkara’s period is after the period of Gnanasambandhar, after he and his works have become popular – ngs)
  1. The fact that Samkaracharya would not have given such a high testimonial to himself as indicated by the last line of the stanza, but would probably have couched a reference to his capacity as a poet in much milder language, militates against the position taken by Lakshmidhara and others.

76   மன்மதன் மூழ்கிய மடு போன்ற நாபியின் அழகு

பரம வைராக்கியம், காமஜயம்

ஹரக்ரோ ஜ்வாலாவலீபி ரவலீடேன வபுஷா

கபீரே தே நாபீ ஸரஸி க்ருதஸங்கோ மனஸிஜ:

ஸமுத்தஸ்த்தௌதஸ்மா சல தனயே தூமலதிகா

ஜனஸ்தாம் ஜானீதே தவ ஜனனி ரோமாவலிரிதி                         76

மலையரசன் பெண்ணே ! மன்மதம் பரமசிவனுடைய கோபத்தினின்று தோன்றிய அக்கினி ஜ்வாலைகளால் சூழப்பெற்ற சரீரம் உடையவனாய் உன்னுடைய ஆழமான நாபி என்னும் மடுவில் நாட்டம் உடையவன் ஆனான், அதில் மூழ்கினான், அதிலிருந்து கொடிபோன்ற புகை கிளம்பிற்று. அதை ஜன்ங்கள் உன்னுடைய நாபியிலிருந்து மெல்லிதாய் மேலே படரும் ரோமவரிசை என்றே கருதுகிறார்கள்.

 

77   யமுனையின் அலை போன்ற ரோமவரிசை

ஸர்வஜனவச்யம், சூக்ஷ்மதர்சனம்

தேதத் காலிந்தீ தனுதர தரங்காக்ருதி ஶிவே

க்ருஶே மத்யே கிஞ்சிஜ்ஜனனி தவ யத்பாதி ஸுதியாம்

விமர்த்தா தன்யோன்யம் குசகலஶயோ ரந்தரதம்

தநூபூதம் வ்யோம ப்ரவிஶதிவ நாபிம் குஹரிணீம்                                77

 

மங்களஸ்வரூபியே ! தாயே ! உன்னுடைய மெலிந்த இடையில் யமுனா நதியின் மிக மெல்லிய அலையின் வடிவு போன்ற யாதொரு இந்த ஒன்றுள்ளதோ – அதாவது ரோமவரிசையின் சிறு பொலிவு உண்டோ – எது ஞானிகளுக்கு தியானத்தில்புலப்படுகிறதோ – அது கலசங்கள் போன்ற இரு நகில்களின் நடுவில் அகப்பட்டுக் கொண்டதும், நகில்கள் ஒன்றோடொன்று உறைவதால் மெலிந்ததுமான நீல நிறமுள்ள ஆகாயம் குகைபோன்ற தொப்புள் குழியில் புகுவதுபோல் தோன்றுகிறது.

 

 

 

 

78   நகில்களாகிற தாமரை முளைத்த தடாகம் போன்ற நாபி

ஸர்வலோகவச்யம்

ஸ்திரோ ங்காவர்த்த: ஸ்தன முகுல ரோமவலி லதா

கலாவாலம் குண்ம் குஸுமஶர தேஜோ ஹுதபுஜ:

ரதேர் லீலாகாரம் கிமபி தவ நாபிர் கிரிஸுதே

பித்வாரம் ஸித்தேர் கிரிஶ நயனானாம் விஜயதே                              78

 

மலையரசன் பெண்ணே ! உன்னுடைய நாபியானது கங்கை நீரின் சுழலா, ஆனால் அசையாமல் இருக்கிறதா ? நகில்களாகிய மொட்டுக்களுடன் கூடிய ரோமவரிசையாகிற கொடியின் கிழங்கு இருக்கும் பாத்தியா ? மன்மதனுடைய ஒளியாகிய அக்கினியின் ஹோமகுண்டமா ? ரதியினுடைய விளையாட்டு வீடா ? பரமசிவனுடைய கண்கள் செய்த தவம் சித்திக்கும் குகையின் துவாரமா ? இன்னதென்று கூறமுடியாததாக அது விளங்குகிறது.

 

நாப்யாலவால ரோமாளி லதாபல குசத்வயீ”  – நாபி எனும் பாத்தியிருந்து முளைத்தெழுந்தகொடி போன்ற ரோமவரிசையின் உச்சியில் பழுத்த பழங்களை ஒத்த இரு ஸ்தனங்களை உடையவள் – லலிதா ஸஹஸ்ரநாமம்.

79   மெல்லிய இடையின் அழகு

ஸர்வஜனமோஹனம், இந்திரஜால வித்தை

நிஸர்க்க க்ஷீணஸ்ய ஸ்தன தட ரேண க்லமஜுஷோ

நமன்மூர்த்தேர் நாரீதிலக ஶனகைஸ் த்ருட்யத இவ

சிரம் தே மத்யஸ்ய த்ருடித தடினீ தீர தருணா

ஸமாவஸ்தா ஸ்தேம்னோ வது குஶலம் ஶைலதனயே                      79

பெண்குலத்தின் திலகமான பார்வதியே ! இயற்கையாகவே மெல்லியதும் நகில்களின் பாரத்தினால் வருந்துவதும் அதனால் வளைந்த வடிவுள்ளதும் மெல்ல மெல்ல ஒடிந்துபோவதுபோல் இருப்பதும், இடிந்துபோன நதியின் கரையில் இருக்கும் மரத்திற்கு சமமான நிலையில் நிற்பதுமான இடைக்கு நீண்டகாலம் க்ஷேமம் உண்டாகட்டும்.   

சின்னஞ் சிறிய மருங்கினில் சாத்திய செய்யபட்டும்

பென்னம் பெரிய முலையும் முத்தாரமும் பிச்சிமொய்த்த

கன்னங் கரிய குழலும்கண் மூன்றும் கருத்தில்வைத்துத்

தன்னந் தனியிருப் பார்க்கிதுபோலும் தவமில்லையே     — அபிராமியந்தாதி53

80   இடையில் மூன்று ரேகைகளின் அழகு

மன்மதனை வெல்லும் திறமை, இந்திரஜாலம்

குசௌ ஸத்ய: ஸ்வித்யத் தடகடித ஸூர்ப்பாஸபிதுரௌ

க ஷந்தௌ தோர் மூலே கனக கலஶாபௌ கலயதா

தவ த்ராதும் ங்காதலமிதி வலக்னம் தனுபுவா

த்ரிதாத்தம் தேவி த்ரிவலி லவலீ வல்லிபிரிவ                          80

தேவியே ! பரமேசுவரனுடைய பெருமையை நினைத்த அதே க்ஷணத்தில் உடலுடன் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிற ரவிக்கையை கிழிப்பனவாகவும், தோளின் அடிப்பக்கத்தில் உறைகின்றனவாகவும், பொன்குடங்களைப் போன்ற உனது நகில்களை செய்கின்ற மன்மதனால் உனது இடுப்பை ஒடிந்துபோகாமல் போதுமான வகையில் காப்பதற்கு இருக்கட்டும் என்று இடுப்பில் மூன்று மடிப்புகளாகத் தோன்றும் வள்ளிக் கொடிகளால் மூன்றுதடவை சுற்றிக் கட்டப்பட்டதுபோல் காண்கின்றது.

 

81    மலைபோன்ற நிதம்பம்

அக்னி ஸ்தம்பம்

குருத்வம் விஸ்தாரம் க்ஷிதிரபதி: பார்வதி நிஜாத்

நிதம்பா தாச்சித்ய த்வயி ஹரணரூபேண நிததே

அதஸ்தே விஸ்தீர்ணோ குருரய மஶேஷாம் வஸுமதீம்

நிதம் ப்ராக்பார: ஸ்தகயதி லகுத்வம் நயதி ச                                       81

பார்வதியே ! மலையரசன் கனத்தையும் விஸ்தாரத்தையும் தன்னுடைய அடிவாரத்தின்றும் எடுத்து உன்னிடத்தில் கொடுத்துவிட்டார் போலும். அதனால்தான் பருத்தும் விசாலமாகவும் இருக்கிற உன்னுடைய இந்த (hip) நிதம்பத்தின் பின்புறம் பூமி முழுவதையும் மறைக்கிறது, அதை லேசாகவும் செய்துவிடுகிறது.

 

 

 

 

 

82   யானையின் துதிக்கை போன்ற தொடை

ஜலஸ்தம்பம், இந்திரபதவிக்கொத்த பதவி

கரீந்த்ராணாம் ஶுண்டான் கனககலீ காண்படலீம்

பாப்யாமுரூப்யா முயமபி நிர்ஜித்ய வதி

ஸுவ்ருத்தாப்யாம் பத்யு: ப்ரணதி கடினாப்யாம் கிரிஸுதே

விதிஜ்ஞே ஜானுப்யாம் விபுத கரிகும்ப த்வயமஸி                                  82

பகவதி ! பார்வதி ! சிறந்த யானைகளின் துதிக்கைகள், பொன்வாழை மரங்கள் ஆகிய இவ்விரண்டையும் இரண்டு தொடைகளால் ஜயித்தும் சாஸ்திரத்தை அறிந்தவளே ! பதியாகிய பரமசிவனுக்கு நமஸ்காரம் செய்யும் பழக்கத்தால் கடினமாகவும் நன்கு திரண்டு உருண்டும் இருக்கும் முழங்கால் முட்டிகளால் இந்திரனுடைய யானையாகிய ஐராவதத்தின் இரண்டுகும்பங்களையும் ஜயித்தும் இருக்கிறாய்.

83   மன்மதனின் அம்பறாத்தூணிகள் போன்ற முழந்தாள்கள்

சதுரங்க சைனிய ஸ்தம்பனம்

பராஜேதும் ருத்ரம் த்விகுணஶரர்ப்பௌ கிரிஸுதே

நிஷங்கௌ ஜங்கே தே விஷமவிஶிகோ பாட மக்ருத

தக்ரே த்ருஶ்யந்தே ஶஶர பலா: பாயுலீ

நகாக்ரச்சத்மான: ஸுர மகுட ஶாணைக நிஶிதா:                                  83

பார்வதி ! பஞ்சபாணனாகிய மன்மதன் ருத்திரனை ஜயிப்பதற்கு உன்னுடைய முழந்தாள்களை நிறைந்த அம்பறாத் தூணிகளாக செய்திருக்கிறான். ஆம், நிச்சயம், அவ்வம்பறாத் தூணிகளின் நுனியில் இரண்டுபாதங்களுடைய நகங்களின் நுனிகள் எனப் புனைப்பெயர் கொண்டவையும் தேவர்களின் கிரீடங்களாகிய சாணைக் கற்களால் தீட்டப் பெற்றவையுமான பத்துப் பாணங்களின் இரும்புமுனைகள்தான் காணப்படுகின்றன.

84    உபநிஷதங்களின் உச்சியில் விளங்கும் பாதாரவிந்தங்கள்

பரகாயப்ரவேசம், ஜீவன்முக்தி

ஶ்ருதீனாம் மூர்த்தானோ தததி தவ யௌ ஶேகரதயா

மமாப்யேதௌ மாத: ஶிரஸி யயா தேஹி சரணௌ

யயோ: பாத்யம் பாத: பஶுபதி ஜடாஜூட தடினீ

யயோர் லாக்ஷா லக்ஷ்மீ ரருண ஹரிசூடாமணி ருசி:                              84

தாயே ! உன்னுடைய எந்த பாதங்களை வேதங்களின் தலைபோன்ற உபநிஷதங்கள் சிரோபூஷணங்களாக தரிக்கின்றனவோ அந்தப் பாதங்களை என்னுடைய தலையிலும் கூட தயைகூர்ந்து வைத்தருள்வாயாக. அவற்றிற்கு பாத்யமாக அளிக்கப்பட்ட தீர்த்தம் பரமசிவனுடைய சடையில் இருக்கும் கங்கையாகிறது. அவற்றிற்கு பூசப்பட்ட லாக்ஷா ரஸத்தின் பொலிவு சிவப்பான காந்தியுடன் கூடினதும் விஷ்ணுவின் சிரஸை அலங்கரிப்பதுமான மாணிக்கமோ என்று எண்ணும்படி இருக்கின்றது.

 

அம்பாளுடைய ஊடலைத்தணிக்கப் பரமசிவன் அம்பாளுடைய பாதத்தில் வணங்கும்போது அவருடைய சடையில் இருக்கும் கங்கை பெருகி அம்பாளுக்குப் பாத்யம் மாதிரி ஆகிறது. – லக்ஷ்மீதரர்.

85   பரமசிவனும் தாங்க விரும்பும் பாதாரவிந்தங்கள்

பிசாச பய நிவிருத்தி

நமோவாகம் ப்ரூமோ நயன ரமணீயாய பயோ:

தவாஸ்மை த்வந்த்வாய ஸ்புட ருசி ரஸாலக்தகவதே

அஸூயத் யத்யந்தம் யதபிஹனனாய ஸ்ப்ருஹயதே

பஶூனா மீஶான: ப்ரமவன கங்கேலி தரவே                                         85

கண்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பதாகவும், பிரகாசம் மிக்கதாகவும், உலராத செம்பஞ்சுக்குழம்புடன் கூடியதாகவும் உள்ள உன்னுடைய பாதங்கள் இவ்விரண்டிற்கும் நமஸ்கார வார்த்தையை சொல்லுகிறோம். அந்தப் பாதங்களால் உதைக்கப் படுவதை விரும்புகிற நந்தவனத்தில் உள்ள அசோக மரத்தினிடம் பசுபதியானவர் மிகவும் பொறாமைப் படுகிறார்.

 

கங்கேலி, காமகேலி அல்லது அசோகம் எனப்படும் மரம் சிவப்புப்புஷ்பங்களைக் கொண்டது. அது புஷ்பிக்காத போது உத்தம ஸ்த்ரீகளின் பாதஸ்வர்சம் ஏற்பட்டால் புஷ்பிக்கும் என்பது நம்பிக்கை. “பாதாஹத: ப்ரமதயா விகஸத்யசோக” என்பது பழமொழி.

Jealous of the Kankeli : the Kankali is a tree which, according to tradition, when barren, blossoms only when kicked by the tender feet of women of highest class, known as Padmini-s.

86   பரமசிவன் பார்வதியை வணங்குவது மன்மதனுக்கு வெற்றி

பிசாச பய நிவிருத்தி, சத்ருஜயம்

ம்ருஷா க்ருத்வா கோத்ரஸ்கலன மத வைலக்ஷ்ய நமிதம்

லலாடே ர்த்தாரம் சரணகமலே தாயதி தே

சிராந்த: ஶல்யம் ஹனக்ருத முன்மூலிதவதா

துலாகோடிக்வாணை: கிலிகிலித மீஶான ரிபுணா                                 86

உன் பிறந்தவீட்டைப்பற்றிய ஏளனத்தை விளையாட்டுக்காக செய்துவிட்டு பிறகு உன் ப்ரணயகோபத்தைக்கண்டு இன்னது செய்வதென்று தெரியாமல் வணங்கின பர்த்தாவின் நெற்றியில் உன்னுடைய பாதகமலங்கள் தட்டுப்படும் போது, நெற்றிக்கண் எரிப்பால் எரிக்கப்பட்டு, நெடுநாளாக நெஞ்சில் வைத்து உறுத்திக் கொண்டிருந்த பாணம் போன்ற பகையை அடியோடு தீர்த்துக் கொள்பவனும் சிவனுடைய பகைவனுமாகிய மன்மதனால் உன் பாதச் சிலம்புகளின் மூலம் ‘கிலி கிலி’ என்ற ஜயகோஷம் எழுப்பப் படுவதாயிற்று.

 

87   பனியிலும் இரவிலும் கூட அழகு குன்றாத பாதகமலங்கள்

ஸர்ப்ப வச்யம்

ஹிமானீ ஹந்தவ்யம் ஹிமகிரி நிவாஸைக சதுரௌ

நிஶாயாம் நித்ராணாம் நிஶி சரமபாகே ச விஶதௌ

வரம்லக்ஷ்மீபாத்ரம் ஶ்ரிய மதிஸ்ருஜ ந்தௌ ஸமயினாம்

ஸரோஜம் த்வத் பாதௌ ஜனனீ ஜயதஶ் சித்ரமிஹ கிம்                      87

 

தாயே ! தாமரையோ பனியில் கருகிப்போவது உனது திருவடித் தாமரைகளோ – பனிமலையில் இருப்பதில் தேர்ச்சி பெற்றவை; தாமரை இரவில் இதழ்களை மூடிக்கொண்டு உறங்குவது, உனது திருவடிகளோ இரவிலும் இரவு முடிந்தபோதும் எப்போதும் பிரசன்னமாய் இருப்பவை; தாமரை தன்னிடம் லக்ஷ்மி வசிக்கும்படி இருப்பது, உன் திருவடித் தாமரைகளோ வழிபடுபவர்களுக்கு லக்ஷ்மியை அளிப்பவை; — ஆகையால் தாமரையை உனது பாத கமலங்கள் ஜயிக்கின்றன. இதில் அதிசயம் என்ன இருக்கிறது ?

 

 

 

88   மென்மையான பாதத்தை அம்மியில் ஏற்றிய கல்நெஞ்சக்காரர் பரமசிவன்

துஷ்டமிருகங்களின் வச்யம்

பதம் தே கீர்த்தீனாம் ப்ரப மபம் தேவி விபதாம்

கதம் நீதம் ஸத்பி: கடின கமடீ கர்ப்பர துலாம்

கதம் வா பாஹுப்யா முபயமனகாலே புரபிதா

தாதாய ந்யஸ்தம் த்ருஷதி யமானேன மனஸா                                88

தேவியே ! உன்னுடைய பாதங்களின் முன்பாகம் நீ அடியார்களைக் காக்கின்றாய் என்ற கீர்த்திக்கு உறைவிடம். அடியார்களுக்கு ஏற்படும் விபத்துக்களுக்கு இடம் அளிக்காமல் இருப்பது – கருணையால் அங்ஙனம் மிகவும் மென்மையானதாக இருக்கையில் அதற்கு ஸாதுக்களாகிய கவிகளால் கடினமான ஆமையோட்டின் உவமை எப்படி கற்பிக்கப் பட்டதோ ? தயை நிறைந்த மனமுடைய பரமசிவனால் விவாக காலத்தில் அப்பாதங்கள் கைகளால் எடுத்து அம்மிக்கல்லின்மேல் எப்படித்தான் வைக்கப்பட்டனவோ ?

 

இந்தச்சுலோகம் சில பழையகாலப் புஸ்தகங்களில் காணப்படவில்லை என்று கைவல்யாசிரமர் கூறுகிறார்.

89    சந்திரகிரணம் போன்ற கால்நகங்களின் ஒளி

ஸகலரோக நிவிருத்தி

நகைர் நாகஸ்த்ரீணாம் கரகமல ஸங்கோச ஶஶிபி:

தரூணாம் திவ்யானாம் ஹஸத இவ தே சண்டி சரணௌ

பலானி ஸ்வ:ஸ்த்தேப்ய: கிஸலய கராக்ரேண தததாம்

ரித்ரேப்யோ பத்ராம் ஶ்ரியமனிஶ மஹ்னாய தததௌ                   89

 

சும்பநிசும்பர்களை ஸம்ஹாரம் செய்த பரதேவதையாகிய சண்டிகையே ! துளிர்கள் ஆகிற கை நுனிகளால் ஸ்வர்க்க வாசிகளுக்கு விரும்பிய பலன்களை அளிக்கின்ற தேவ லோகத்தில் உள்ல கல்பகம் முதலிய விருக்ஷங்களை ஏழை எளியவர்களுக்கும் பரம மங்களமான செல்வத்தை எந்தச் சமயத்திலும் விரைவில் அளிக்கின்ற உனது பாதங்கள் நகங்களால் பரிகசிப்பவைபோல் இருக்கின்றன. எப்படிப்பட்ட நகங்களால் என்றால் – தேவஸ்திரீகளின் கைகளாகிற தாமரைகளை மூடிகொள்லச் செய்யும் சந்திரர்களைப் போன்ற நகங்களால்.

நகங்களின் காந்தி பரிகாசச் சிரிப்பு போல் இருக்கிறது.

90   கற்பகப் பூங்கொத்தாகிய பாதம்

துர்மந்திரச் சேதனம்

ததானே தீனேப்ய: ஶ்ரியமனிஶ மாஶானுஸத்ருஶீம்

அமந்ம் ஸௌந்ர்ய ப்ரகர மகரந்ம் விகிரதி

தவாஸ்மின் மந்தார ஸ்தபக ஸுபகே யாது சரணே

நிமஜ்ஜன் மஜ்ஜீவ: கரணசரண: ஷட்சரணதாம்                                         90

 

ஏழை எளியவர்களுக்கு அவரவர்களின் விருப்பத்திற்கு இணங்க செல்வத்தை எப்போதும் அளிப்பதும், குறைவின்றி அளவுகடந்த அழகாகிய மகரந்தத்தை இறைப்பதும், கற்பகத்தின் பூங்கொத்தைப் போல் மங்கலவடிவாகியதும் ஆன உன்னுடைய இப்பாத கமலங்களில் புகுந்து உறைவதும், மனத்துடன் கூட இந்திரியங்கள் ஆகிற கால்களைக் கொண்டதுமான ஆறுகால் வண்டாக இருக்கும் தன்மையை என்னுடைய ஜீவன் அடையட்டும்.

 

சில பாடங்களில் இச்சுலோகம் 92 ஆவதாகவும், இந்த இடத்தில் ‘கதாகாலே’ என்னும் 98 ஆவது சுலோகமும் கானப்படுகிறது. கைவல்யாசிரமர் பாட்த்தில் இச்சுலோகம் இல்லை.

91   தேவியின் நடையழகு

பூமி லாபம், தன லாபம்

ந்யாஸ க்ரீடாபரிசய மிவாரப்து மனஸ:

ஸ்கலந்தஸ் தே கேலம் வனகலஹம்ஸா ந ஜஹதி

அதஸ்தேஷாம் ஶிக்ஷாம் ஸுபகமணி மஞ்ஜீர ரணித

ச்சலாதாசக்ஷாணம் சரணகமலம் சாருசரிதே                                          91

 

புண்ய சரித்திரம் உடையவளே !  உன்னுடைய வீட்டில் உள்ள அன்னப் பறவைகள் உனது நடையழகை கற்றுக்கொள்ள ஆரம்பிக்க எண்ணம் கொண்டவைபோல் துள்ளிக்குதித்துக்கொண்டு உன்னுடைய அழகிய நடையை தொடர்வதை விடுவதில்லை. ஆகையினால் உன்னுடைய திருவடி மங்களமான ரத்தினம் இழைத்த சிலம்புகளின் ஒலியின் மூலம் மறைமுகமாக அப்பறவைகளுக்கு நடைப்பழக்கத்தை கற்றுக்கொடுப்பது போல் இருக்கிறது.

 

92   தேவியின் இருக்கை

ஆளுந்திறமை

தாஸ்தே மஞ்சத்வம் த்ருஹிண ஹரி ருத்ரேஶ்வர ப்ருத:

ஶிவ: ஸ்வச்ச ச்சாயா டித கபட ப்ரச்சபட:

த்வதீயாநாம் பாஸாம் ப்ரதிபலன ராகாருணதயா

சரீரீ ச்ருங்காரோ ரஸ இவ த்ருசாம் தோக்தி குதுகம்                92

 

ப்ரஹ்மா, விஷ்ணு, ருத்திரன் ஆகிய அதிகார புருஷர்கள் உன்னுடைய வேதஸ்வரூபமாகிய கட்டிலின் நான்கு கால்களாக இருக்கும் தன்மையை அடைந்திருக்கிறார்கள். ஸதசிவன் வெண்மையான காந்தியோடு கூடிய மேல்விரிப்பு என்ற வேஷத்துடன் இருக்கிறார். உன்னுடைய காந்தியின் பிரதிபலனத்தால் அவர் சிவப்பாகத் தோன்றுவதால் சிருங்கார ரஸமே சரீரம் படைத்து வந்ததுபோல் உன்னுடைய கண்களுக்கு ஆனந்தத்தை அளிப்பவர் ஆகிறார்.

 

சில பாடங்களில் இது 94 ஆவது சுலோகமாகவும், அடுத்துவரும் ‘அராலா கேசேஷு’ என்பது 92 ஆவதாகவும் வருகிறது.

93   சிவனுடைய கருணையின் உருவே தேவி

மனோரத ஸித்தி

அராலா கேஶேஷு ப்ரக்ருதிஸரலா மந்ஹஸிதே

ஶிரீஷாபா சித்தே த்ருஷதுபலஶோபா குசதடே

ப்ருசம் தந்வீ மத்யே ப்ருது ருரஸிஜாரோஹ விஷயே

த் த்ராதும் ஶம்போர் ஜயதி கருணா காசிருணா                           93

 

பரமசிவனுடைய மனத்துக்கும் வாக்குக்கும் எட்டாத ஏதோ ஒரு கருணையானது உலகை ரக்ஷிப்பதற்காக அருணா என்ற பராசக்தி வடிவில் வெற்றியுடன் விளங்குகிறது. அந்தக் கருணாசக்தி தேவியின் கூந்தலில் சுருளும் குடிலத்தன்மையாகவும், புன்சிரிப்பில் இயற்கையான இனிமையாகவும், மனத்தில் வாகைப் பூவினது போன்ற மிருதுத்தன்மை யாகவும், நகில்களில் கல்லினுள் இருக்கும் ரத்தினத்தினது போன்ற கடினமாகவும், இடையில் முகுந்த மெலிவாகவும், மார்பிலும் நிதம்பத்திலும் பருமனாகவும் விளங்குகிறது.

 

 

94   தேவியின் உபயோகத்திற்கான ஜலபாண்டம் போன்றது சந்திரபிம்பம்

இஷ்டப் பிராப்தி

கலங்க: கஸ்தூரி ரஜநிகர பிம்ம் ஜலமயம்

கலாபி: கர்ப்பூரைர் மரகதகரண்ம் நிபிடிதம்

அதஸ் த்வத்போகேன ப்ரதிதின மிம் ரிக்தகுஹரம்

விதிர் பூயோ பூயோ நிபிடயதி நூநம் தவ க்ருதே                                    94

 

இந்த வானில் தோன்றும் சந்திரமண்டலமாகத் தோன்றுவது பிரதிபலிக்கும் ஜலம் நிறைந்த மரகதப்பாண்டம்; கிரணங்களாகிய பச்சைக்கர்ப்பூரத்தால் நிறைவு செய்யப்பட்டது; களங்கமாகத் தோன்றுவது கஸ்தூரி. ஆகையால் தின்ந்தோறும் உனது உபயோகித்தால் காலியாகும் அப்பாண்டத்தை பிரம்மா மீண்டும் மீண்டும் உனக்காக நிச்சயம் நிரப்பி வைக்கிறார் என்றுதான் நான் கருதுகிறேன்.

 

The moon is here compared to an emerald canister containing musk and refined camphor for the daily use of the Devi. As the supply is exhausted every day, it is being replenished by Brahman, the Devi’s servant, then and there.

95   இந்திரிய அடக்கம் இல்லாதவர்கள் தேவியை அணுகி வழிபடமுடியாது

இஷ்டப் பிராப்தி

புராராதே ரந்த: புரமஸி ததஸ் த்வச்சரணயோ:

ஸபர்யா மர்யாதா தரலகரணானா மஸுலபா

ததா ஹ்யேதே நீதா: ஶதமகமுகா: ஸித்திமதுலாம்

தவ த்வாரோபாந்த ஸ்திதிபி ரணிமாத்யாபி ரமரா:                              95

 

நீ முப்புரம் எரித்த பரமசிவனுடைய அந்தப்புரத்தில் பட்டமஹிஷியாக விளங்குகிறாய். அதனால் உன்னுடைய பாதங்களில் நெருங்கிப் பூஜை செய்யும் முறை அடங்காத சித்தம் உடையவர்களால் அடையக் கூடியது அன்று. அதனால்தான் இந்த இந்திரன் முதலான தேவர்கள் உன்னிடைய வாயிற்புரத்தில் இருக்கும் அணிமா முதலிய தேவதைகளால் – தடை செய்யப்பட்டவர்கள் ஆயினும் பூஜை செய்ய விரும்பி வந்ததால் அணிமா முதலிய சித்திகளை அடையும்படி செய்விக்கப் பட்டார்கள்.

 

96   தேவியின் பாதிவ்ரத்ய மகிமை

ஸரஸ்வதீ கடாக்ஷம், லக்ஷ்மீ கடாக்ஷம்

கலத்ரம் வைதாத்ரம் கதிகதி ஜந்தே ந கவய:

ஶ்ரியோ தேவ்யா: கோ வா ந வதி பதி: கைரபி நை:

மஹாதேவம் ஹித்வா தவ ஸதி ஸதீனா மசரமே

குசாப்யா மாஸங்: குரவக தரோ ரப்யஸுல:                                       96

 

பதிவிரதைகளின் தெய்வமே ! பிரம்மாவினுடைய மனைவியை எத்தனையோ கவிகள் நாடி அடையவில்லையா ? ஏதோ ஒரு வகையான செல்வத்தால் எவனோ ஒருவன் லக்ஷ்மீபதி என்ற பெயருக்கு உரியவனாக ஆகிவிடவில்லையா ? பதிவிரதைகளுக்குள் முதன்மையானவளே ! மஹாதேவனை விட்டு உனது நகில்களுடைய ஸம்பந்தமோ மருதோன்றி மரத்திற்குக் கூட கிடைத்தற்கு அரிது.

 

மந்த்ரம், ஜபம், கல்வி இவைகளால் ஸரஸ்வதீ வல்லபன் ஆகலாம். ஏராளமான செல்வத்தைப் பெற்றுக்கோண்டு லக்ஷ்மீபதி ஆகலாம். கல்வியையும் செல்வத்தையும் மனிதர் வசப்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

ஆனாலும் எவருமே, மனத்திற்கும் வாக்குக்கும் எட்டாத பரதேவதையை வசப்படுத்திக்கொள்ள முடியாது.

பூத்துக் காய்க்கும் முன் சில மரங்கள் பெண்களின் தழுவுதலுக்காக ஏங்குகின்றன. குரவகம் அப்படிப்பட்ட மரம். அதற்குக்கூட தேவியின் ஆலிங்கனம் கிட்டாது.   

 

97   தேவியே ஸரஸ்வதியும் லக்ஷ்மியும் பார்வதியும்

ஜீவன்முக்தி

கிராமாஹுர் தேவீம் த்ருஹிணக்ருஹிணீ மாமவிதோ

ஹரே: பத்நீம் பத்மாம் ஹரஸஹசரீ மத்ரிதநயாம்

துரீயா காபி த்வம் துதிகம நிஸ்ஸீம மஹிமா

மஹாமாயா விஶ்வம் ப்ரமயஸி பரப்ரஹ்ம மஹிஷி                             97

பரப்பிரம்மத்துடன் இணைந்த பராசக்தியே ! வேதத்தை அறிந்தவர்கள் – உன்னையே –  பிரம்மாவின் பத்தினியான வாக் தேவதையாக கூறுகிறார்கள். – உன்னையே ஹரியினுடைய பத்தினியான லக்ஷ்மியாகவும், சிவனுடைய பத்தினியான பார்வதியாகவும் – கூறுகிறார்கள். நீயே இம்மூவருக்கும் அப்பாற்பட்டவளாக அடைவதற்கு அரியதும் எல்லையில்லாத மகிமை உடையவளாக – மகாமாயை எனப் பட்டவளாக உலகு அனைத்தையும் ஆட்டி வைக்கிறாய்.  

 

98   பாத தீர்த்தம் ஊமையையும் பேசவைக்கும்

வாக்ஸித்தி

தா காலே மாத: கதய கலிதாலக்தகரஸம்

பிபேயம் வித்யார்த்தீ தவ சரண நிர்ணேஜன ஜலம்

ப்ரக்ருத்யா மூகானாமபி ச கவிதா காரணதயா

தா தத்தே வாணீ முககமல தாம்பூல ரஸதாம்                                       98

தாயே ! லாக்ஷாரஸப்பூச்சுடன் கலந்துவரும் உன்னுடைய பாதப்பிரக்ஷாளன தீர்த்தத்தை பிரம்மவித்தையை நாடும் நான் எக்காலத்தில் பருகப் போகிறேன்.?

கூறி அருளுங்கள். இயற்கையாகவே ஊமைகளுக்கும் கூட கவி பாடும் சக்தியை அளிக்கும் காரணத்தால் ஸரஸ்வதியின் வாயில் உள்ள தாம்பூல  ரஸத்திற்கு ஒப்பான நிலையை எப்போது – என்வாயில் சேர்ந்த அந்தப் பாத தீர்த்தம் அடையப் போகிறது ?

 

கோகர்ண க்ஷேத்திரத்திற்கு அருகில் உள்ள மூகாம்பிகா க்ஷேத்திரத்தில் தனது பாத தீர்த்தத்தால் ஊமையை தேவி மகாவித்வானாகச் செய்த வரலாறு ஒன்று உண்டு.

 

99   தேவியின் பக்தன் கல்வி,செல்வம்,அழகு, ஆயுள் நிரம்பியவன்

பேரின்பம்

ஸரஸ்வத்யா லக்ஷ்ம்யா விதி ஹரி ஸபத்நோ விஹரதே

ரதே: பாதிவ்ரத்யம் ஶிதிலயதி ரம்யேண வபுஷா

சிரம் ஜீவந்நேவ க்ஷபித பஶுபாஶ வ்யதிகர:

பராநந்தாபிக்யம் ரஸயதி ரஸம் த்வத் பஜநவான்                                  99

உன்னைப் பூஜிப்பவன் பிரம்மாவும் விஷ்ணுவும் கூடப் பொறாமை படக்கூடியவனாக கல்வியுடனும் செல்வத்துடனும் இன்பத்தை எய்துகிறான். மன்மதன் போன்ற உடல் அழகால் ரதி தேவியின் கற்பையும் கலங்கச் செய்கிறான். பசுத்தன்மையும் வினைக்கயிற்றின் கட்டுகளும் நீங்கியவனாக பேரானந்தம் எனப் பிரசித்தி பெற்ற இன்பரஸத்தை சிரஞ்ஜீவியாக இருந்துகொண்டு அநுபவிக்கிறான்.

 

“முதலில் ஸரஸ்வதி என்று இந்த சுலோகம் ஆரம்பித்திருக்கிறது. அப்புறம் லக்ஷ்மியைப் பற்றிச் சொல்லியிருக்கிறது. எடைக்கொடுத்துப் பின் பணத்தைக் கொடுத்தால் பணம் வீண் போகாதோ அதை முன்று தேவி கொடுப்பாள். ஏகாந்தபக்தி அம்பிகை இடத்தில் யாருக்கு உண்டோ அவர்களுக்கு ஸரஸ்வதியின் அருள் நிறைய உண்டாகும். நல்ல புத்தி ஏற்படும். அதற்கு எல்லை எவ்வளவு ? பிரம்மா வீட்டில் அது சம்பூரணமாக இருக்கிறது. அம்பிகையின் உபாசகனுக்கு அதைவிட அதிகமாக உண்டாகும். அதனால் பிரம்மாவுக்குக் கோபம் வரும். இப்படி ஹரியும் பிரம்மாவும் கோபித்துக் கொள்ளும் வரைக்கும் ஸரஸ்வதீ, லக்ஷ்மீ கடாக்ஷம் அம்பிகையின் பக்தனுக்கு உண்டாகும்”            – காஞ்சிப்பெரியவர்

 

Piercing through the Six Chakra-s

(from the explanation to stanza 99)

Lakshmidhara, taking this stanza as the penultimate one of the work, says that this stanza indicates the worshipper’s piercing through the six Chakra-s in order to reach the Sahasraaraa.  In substantiation of this view, he proceeds thus:

  1. The Jivanmukta continues to function in the body out of sheer Vaasanaa, even after the removal of ignorance, even as the potter’s wheel continues to whirl after the pot has been brought into shape completely.
  1. The Bhajana indicated in the last line is of two kinds. (a) by the worshipping of the six Chakra-s and (b) by Dhaaranaa. As regards the former, the first two Chakra-s , being in a region of darkness, are unworthy of being worshipped. The other five Chakra-s , including the Sahasraaraa, alone are to be taken into account.
  1. Worshippers of the Manipura attain the liberation known as Saarsti , which consists in raising a city by the side of the Devi’s city and abiding there, ever engaged in her service.
  1. Worshippers of the Anaahataa attain the liberation of the Saalokyaa Salokyaa is residence in Devi’s city.
  1. Worshippers of the Visuddhi attain the liberation of the Saameepyaa Saameepyaa consists in ministering to the comforts of the Devi.
  1. Worshippers of the Aajnaa attain the liberation of the Saarupyaa Saarupyaa consists in attaining similarity of form with the Devi, which, however, being distinct and separate, is not Saayujyaa.
  1. The aforesaid four types of liberation are known as Gauna or accessory, for the reason that external torments alone are warded off in these types.
  1. Worshippers of the Sahasraaraa alone have the privilege of attaining liberation of the Saayujyaa type, wherein even internal torments vanish, and which is therefore the ideal type of perpetual liberation referred to in the last line of the stanza.
  1. After getting over all sorts of difficulties, the votary renders himself fit for attaining Saayujyaa. When Saayujyaa is reached, he merges into the conjoint forms of Siva and sakti. This is Kaivalya.

The six Chakra-s  of the body and their identity with the six Chakra-s of the SriChakraa have already been dealt with : (they are reproduced below once again by NGS)

=========== (from explanation to stanza 9)

Thou art diverting Thyself, in secrecy with Thy Lord, in the thousand-petalled lotus, having pierced through the Earth situated in Mulaadhaara, the Water in the Manipuraa, the Fire abiding in the Svaadhishtaana, the Air in the Heart (Anaahataa), the Ether above (the Visudhhi), and Manas between the eyebrows (Aajnaa) and thus broken through the entire Kula path.

Thou – in the form of Tripurasundari of the macrocosm and the Kundalini of the microcosm

 

Thy Lord – the Siva of the macrocosm and the Jiva of the microcosm, bereft of Maayaa, illusion

 

the thousand-petalled lotus – which is no other than the upper Srichakraa, the Bindu of which represents the Siva and the Jiva,bereft of Maayaa, as the case may be. This is the final resort, the Nirvaanaa of the accomplished seeker, lying beyond the Kula path, the Sushumnaa Maargaa, which contains the six Chakra-s mentioned in the stanza, in the ascendin g order of subtlety, with the three granthi-s in their appropriate places.  The Sahasraaraa is considered  to be the inner Srichakraa to be meditated upon with all the fifty-one letters of the Samskrt alphabet. The view is taken by some that the Bindu has its position in the Bindu of the Chakraa and the other fifty letters are to be arranged consecutively over the thousand petals, twenty times.

diverting Thyself, in secrecy with Thy Lord – Sudhha-Vidya in coalescence with Sadaasivaa is known as the Saadaakhyaa or the Paramaatman, which may be charecterised as the twnty-sixth Tattvaa, on the attainment of which is experienced Nirvaavaa or Jivanmukti.

 

having pierced through – having got beyond, after overcoming and absorbing in her own form. The ascent and the descent of the Kundalini constituting the Kundalini Yoga are said to form an Antaryaagaa.

 

the Earth situated in Mulaadhaara – But for the Muladhara, which partakes of the character of the Earth-element through its subtle form of Gandha-tanmaatraa, the body will become unstable with its equilibrium disturbed. This chakraa is no other than the Tri-kona of the Sri-chakraa. Piercing through this element would mean conquering it. The Yogin who does so is said to attain the power of penetration through massive stone walls, etc.

 

the Water in the Manipuraa – Manipura, the interior of which the Devi is said to fill with gems; hence the practice among the Samayin-s of the offering of jewels studded with various kinds of gems, while meditating on her in this seat. Although the Manipura is the third in the order of the Chakraas, it has been given the second place in the stanza to suit the order of the elements. This Chakraa represents water in its Rasa-tanmaatraa form. Conquest of this by the Yogin is said to confer on him the next higher power of mastery, such as floating, walking, etc. over water, The inner Dasaaraa of the Sri-chakraa is indicated by this.

 

the Fire abiding in the Svaadhishtaana —  where the Devi is said to take her stand in the form of Kundalini, of her own accord, making the knot of Rudhra-granthi thereon. The fore is in the form of Ruupa-tanmaatraa. The conquest of this by the Yogin is credited with the bestowal of the power of fire-walking,etc. The SAshta-kona of the Sri-chakraa is indicated by this.   

 

the Air in the Heart (Anaahataa) – the Air in the form of Sparsa-tanmaatraa. The heart signifies the Anaahata-chakraa of the heart-lotus. The word Anaahataa means the Naadaa, sound, produced without impact in the recess of the heart; hence ythe name of the Chakraa. The outer Dasaara of the Sri-chakraa is indicated by this. By the conquest of air, the Yogin is said to attain the fleetness of wind, buoyancy, etc.

 

the Ether – in the form of Sabda-tanmaatraa; above – i.e., above the heart, which is meant by the Chakra wich is as clear as the crystal, namely, the Visudhhi. The Chatur-dasaara of the Sri-ckakraa is indicated by this. By the conquest of this the Yogin attains the power of traversing the ethereal regions.

 

It may be noted here that Purnananda Swamin, the author of Satcakra-nirupana and other Taantrikaa-s are of the view the elements , Earth, Eater, Fire, Air and Ether have, as  their corresponding Chakraas , the Muladhra, the Svadishtana, the Manipoura, the Anahata and the Visudhhi, which is at variance with this stanza of Samkara-bhagavatpaadaa, the author of this work, who has the support of the Vismakeswara Tantra in his favour, as explained by Bhaskaracharya in his Sethubanda.

 

Manas between the eyebrows (Aajnaa) – Manas, which embraces  within itself the five senses of perception and the five senses of motor action, i.e., in all, the eleven Tattvaas. This refers to the Ajnaa-chakraa, so called because it is at this stage that a speck of knowledge about the Devi dawns. As she is bent upon breaking through the Brahma-granthi on the way to the Sahasraaraa, she remains there only for a trice, manifesting herslf in the form of a streak of lighting. The Chathush-kona i.e. the Bhugra of the Sri-chakraa is indicated by this. By conquering the mind, the Yogin is said to attain mystic powers, such as clairvoyance, clairaudience, telepathy etc.

The mystic powers explained above, as resukting from the mastery of these Chakraas, are really so many pitfalls to be avoided  by the practitioner, as they are likely to lead him astray from his final goal of Nirvaanaa.

These six Chakraas are but temporary stages or planes wherein the Kundalini rests awhile, avowedly for mastering them, while the Sahasraaraa is her permanent abode, whence the practioner should not lose sight of his final goal, Nirvaanaa, beguiled by the temptations offered by the psychic powers attainable at the lower centres, but should lead the Kundalini on to the Sahasraaraa, there to effect her union with her Lord. Up to the moment of such blending, the practitioner retains his individual consciousness and thereafter enters on the blissful state of Nirvaanaa as long as the Kundalini rests in the Sahasraaraa prior to her descent therefrom. The duration of her staty depends on the strength of practice and the previous experience of the practitioner.

broken through the entire path of Kula – and thus having transcended the tenty-one Tattvaa-s from Prithvi to Manas, and the six-chakraas, which when taken together, would form the lower Sri-chakraa.

 

Bija- Bhuta- Chakraa- part of Srichakraa

HamEther-Visudhhi-Chathurdasaara

YamAir-Anaahataa-Bhahirdasaara

Vam – Water – Manipura – Antardasaara

Ram – Fire – Svaadishthaana- Astakona

Lam – Earth – Mulaadhaaraa – Trikona

The same and thus having transcended the tenty-one Tattvaa-s from Prithvi to Manas, and the six-chakraas, which when taken together, would form the lower Sri-chakraa.

============= 

The same also establishes the identity of the Naadaa with the Bindu. The Naadaa is the SriChakra.

The Bindu, as will be shown presently, is the group of six lotuses:

  1. The Mulaadshaaraa is of four petals. Its pericarp is the Tri-kona.
  2. The Swaadhisthaanaa  is of six petals. Its pericarp is the Ashta-kona.
  3. The Manipura is of ten petals. Its pericarp is the
  4. The Anaahataa  is of twelve petals. Its pericarp is the
  5. The Visuddhi  is of sixteen petals. Its pericarp is the Dasa-kona.
  6. The Aajnaa  is of two petals. Its pericarp is of two phases: the Astadhalapadma  is of one phase and the Shodasadhalapadma of the other phase.

Of the three circles,

  1. One is of the character of the Rudra-granthi at the end of the Swaadhisthaanaa,
  2. Another is of the character of the Vishnu-granthi at the end of the Anaahataa,
  3. And another is of the charater of the Brahma-granthi at the end of the Aajnaa ckakra.

Above these, the three quadrilaterals with the four doors have flights of steps at bthe four doors. This Bhu-grha is the pericarp of the Sahasaradhalapadma. There are a thousand petals to this lotus. The  Baindava-sthaanaa is in the middle of the pericarp with the four doors.

In this manner, the identity of the Sri-chakra with the Kamalas serving as palaces for the Devi may be sen. This identity, known as that of the Naadaa and the Bindu, should be preserved as a profound secret and has to be divulged only by the Guru for the benefit of the disciple.

 

The inhering of the fifty Kalaa-s in the six Chakraa-s:

(from explanation to stanza 2)

When meditaing upon the six chakras, the 50 letters are to be visualised :

  1. Mulaadhaaraa: 4 letters from va to sa to be visualised as resting on the 4 petals of this Chakra.
  2. Svaadhishthaaaa: 6 letters from ba to la to be visualised as resting on the 6 petals of this Chakra.
  3. Manipuraa: 10 letters from da to pha to be visualised as resting on the 10 petals of this Chakra.
  4. Anaahataa: 12 letters from ka to tha to be visualised as resting on the 12 petals of this Chakra.
  5. Visuddhi: 16 letters from a to visarga to be visualised as resting on the 16 petals of this Chakra.
  6. Aajnaa: 2 letters ha to ksa to be visualised as resting on the 2 petals of this Chakra.

 

100.         தேவியளித்த சக்தியால் தேவியைப் பாடியது

ஸகல ஸித்தி

ப்ரதீப ஜ்வாலாபிர் திவஸகர நீராஜனவிதி:

ஸுதாஸூதேஶ் சந்த்ரோபல ஜலலவை ரர்க்யரசனா

ஸ்வகீயை ரம்போபி: ஸலிலநிதி ஸௌஹித்யகரணம்

த்வதீயாபிர் வாக்பிஸ் தவ ஜநநி வசாம் ஸ்துதிரியம்                            100

வாக்கிற்கு பிறப்பிடமாகிய தாயே ! கர்ப்பூரதீப ஜ்வாலையால் சூரியனுக்கு நீராஜனம் செய்தாற்போலும், அமிருதகிரணங்களைப் பொழியும் சந்திரனுக்கு சந்திரகாந்தக் கல்லில் கசியும் நீர்த்துளிகளால் அர்க்கியம் அளித்தாற்போலும், சமுத்திரத்திற்கு சொந்தமான ஜலத்தாலேயே சமுத்திரத்திற்குத் தர்ப்பணம் செய்தாற்போலும், உன்னுடையதேயான வாக்குகளால் அமைந்த இந்த உனது ஸ்தோத்திரம்.

 

ஸ்ரீ ஆசார்யர் எதற்குமேலே நினைக்க முடியாதோ அந்தத்  தத்துவத்தைச் சொன்னவர். அவரே இப்படித் தாழ்மையோடு சொல்லியிருக்கிறார். இந்த ஒரு சுலோகத்தைப் பாராயணம் பண்ணினால் ஸௌந்தர்யலஹரீ முழுவதையும் பாராயணம் பண்ணின பலன் ஊண்டாகும். எப்படி ? எல்லா வித்தைகளுக்கும் விரயோஜனம் விநய ஸம்பத்து. ஸகல விநயமும் இந்தச் சுலோகத்தில் இருக்கிறது. பூஜை செய்யும்போது ஈசுவரனுக்கு எல்லா உபசாரங்களையும் பண்ணிவிட்டுக் கடைசியில் நீராஜனம் பண்ண வேண்டும். இதில் நீராஜனம் இருக்கிறது. எல்லாவற்றிற்கும் முடிவான தத்துவத்தை இந்தச் சுலோகம் சொல்லுவதற்கு இதுவும் ஓர் அடையாளம் போல் இருக்கிறது.                                        – காமகோடி சங்கராசாரியார்.

 

இத்துடன் நூறு சுலோகங்கள் கொண்ட ஸௌந்தர்யலஹரி முற்றிற்று

 

வேறு பாடங்களில் அதிகப்படியாகக் காணப்படும் சுலோகங்கள்

 

ஸௌந்தர்யலஹரீ நூறு சுலோகங்களுடன் இன்னும் மூன்று சுலோகங்கள் சேர்ந்து காணப்படுகின்றன. அவை பகவத்பாதருடையது அன்று, பிறரால் சேர்க்கப்பட்டவை எனக்கருதி அவற்றிற்கு உரையெழுதவில்லை – லக்ஷ்மீதரர்

இந்த மூன்று சுலோகங்களும் கைவல்யாசிரமர் எழுதிய ஸௌபாக்யவர்த்தினீ உரையில் காணப்படுகின்றன. இவை பிரயோக நூல்களில் காணப் படவில்லை.

அந்த வகையில்

வேறு பாடத்தில் 94 ஆவது சுலோகமாக வருவது:

ஸமானீத: பத்ப்யாம் மணி முகுரதா மம்ரமணிர்

யா தாஸ்தா ந்த: ஸ்திமித கிரண ஶ்ரேணி மஸ்ருண:

ததாதி த்வத்வக்த்ர ப்ரதிபலன மச்ராந்த விகசம்

நிராதங்கம் சந்த்ராந் நிஜ ஹ்ருய பங்கேருஹமிவ

தேவியின் பாதாரவிந்தங்களுன் முன் ரத்னக் கண்ணாடிபோல் வைக்கப்பட்ட சூரியன் தன் கிரணங்களால் தேவியின் முகத்திற்குத் துன்பம் ஏற்படாதவண்ணம் தன் ஒளியைச் சுருக்கிக் கொள்கிறான். அந்த நிலையில் தேவியின் திருமுகத் தாமரை சூரியபிம்பத்தில் பிரதிபலிக்கிறது. சாதாரணத் தாமரை சந்திரனை கண்டால் வாடும். ஆனால் என்றும் மலர்ச்சியுடன் இருக்கும் இந்தத் தாமரை சூரியனுடைய இருதயத்தாமரை போல் விளங்குகிறது.

வேறு பாடத்தில் 99 ஆவது சுலோகமாக வருவது:

ஸமுத்பூத ஸ்த்தூல ஸ்தனர முரச் சாருஹஸிதம்

கடாக்ஷே கந்ர்ப்பா: கதிசன கம்பத்யுதி வபு:

ஹரஸ்ய த்வத்ப்ராந்திம் மனஸி ஜனயந்திஸ்ம விமலா

வத்யா யே க்தா : பரிணதி ரமீஷா மிய முமே

உமாதேவியே ! அழுக்கற்ற உனது பக்தர்கள் பரந்து கனத்த மார்பைக் கொண்டவர்களாகவும், அழகிய புன்சிரிப்பை உடையவர்களாகவும், கடைக்கண் பார்வையில் மன்மதர்களாகவும், கடம்பமரம் போன்ற உடல் படைத்தவர்களாகவும் மாறிவிடுகிறார்கள். அவர்களைப் பார்க்கும்போது சிவனுடைய மனத்தில் ‘இவர்களும் தேவியேதானோ ?’ என்ற மயக்கம் ஏற்படுகிறது. (பக்தர்கள் அங்ஙனம் ஸாரூப்ய முக்தியை எய்திவிடுகிறார்கள்.)

The implication is that all devotees of the Devi, by constantly meditating on her form, themselves develop a similar form, as constant believing is seeing, seeing develops into knowing, and knowing is becoming.

வேறு பாடத்தில் 102 ஆவது சுலோகமாக வருவது:

நிதே நித்யஸ்மேரே நிரவதிகுணே நீதிநிபுணே

நிராகாஜ்ஞானே நியம பரசித்தைக நிலயே

நியத்யா நிர்முக்தே நிகிலநிமாந்த ஸ்துதபதே

நிராதங்கே நித்யே நிமய மமாபி ஸ்துதிமிமாம்

செல்வமே ! என்றும் மகிழ்ச்சி பொங்கும் முகமுடையவளே ! எல்லையற்ற குணநிதியே ! நீதியில் வல்லவளே ! குறைவில்லாத ஞானம் உள்ளவளே ! சித்தத்தை அடக்கியவர்களிடம் உறைபவளே ! கட்டுப்பாடு அற்றவளே ! உபநிஷதங்கள் எல்லாம் போற்றும் உயர் நிலையே ! பௌஅம் அற்றவளே ! நித்தியம் ஆனவளே ! என்னுடைய இந்த ஸ்துதியையும் ஏற்றருள்வாய் !

 

ஸ்ரீ காமேசுவர ஸூரியும் அருணா மோதினீ  என்ற தமது உரையில் இந்த சுலோகத்தைச்  சேர்த்திருக்கிறார்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.